و غربى نيست ، زيتون آن پر بركت است ، همان شجرهاى كه پيغمبر اسلام صلى اللَّه عليه و آله اصل آن و على شاخهء آن ميباشند ، به خدا قسم كه ما ثمره و ميوهء آن درخت هستيم ، كسى كه به يكى از شاخههاى اين شجره چنگ بزند نجات پيدا مىكند ، كسى كه از آن متخلف شود بدوزخ خواهد رفت .
حضرت امير پس از اين منظره از انتهاى مجلس در حالى كه عبايش به زمين كشيده ميشد نزد منبر آمد و پس از اينكه بالاى منبر رفت ميان دو چشم امام حسن را بوسيده آنگاه به امام حسن فرمود : يا بن رسول اللَّه ! تو حجت خود را بر اين گروه تمام كردى و طاعت خويشتن را بر ايشان واجب نمودى . واى بر آن كسى كه با تو مخالفت نمايد ! !
بحار الأنوار ( ج 43 ) ( زندگانى حضرت فاطمه س ) ( فارسى ) — صفحة 406
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٤٠٦