صرفاً تحجير است و فقط نسبت به آن حق اولويت دارد .
بحث تكميلى
چيزى كه در احياء معتبر است در تمام موارد آن يكى نيست ؛ بلكه به اختلاف مقصد و مقصود و هدف متفاوت است مثلًا آنچه كه در احياء زمين جهت باغ و مزرعه معتبر است در مورد احياء زمين جهت ساخت خانه و مسكن معتبر نيست ؛ آن چيزهايى كه در احياء قنات معتبر است غير از آن چيزهايى است كه در ساخت نهر و احياء آن معتبر است . امّا يك چيز در همهء آنها مشترك است و آن هم پاكسازى زمين از موانع احياء است ؛ مانند اينكه باتلاق را خشك كند ، پاك كردن زمين از سنگ ، نى ، درخت و . . . . و اين شرط در همهء اقسام احياء معتبر است امّا شروطى كه مخصوص هر قسم احيا است در چند مسأله بيان مىگردد .
مسأله 1 - در احياء قنوات به منظور ساختن مسكن ، بايست بعد از از بين بردن موانع موجود زمين ، به طور معمول دور زمين را حصار كنند ، اگر عرف بستن چوب و نى است همان كار را انجام دهد . و اگر آن را در عرف محل با آهن و چيزهاى ديگر محصور مىكنند بايست همان كار را انجام دهد . و علاوه بر آن ، سقفى هم براى برخى از قسمتهاى آن بزند امّا زايد بر اين مانند اينكه درب آن حصار را هم كار كرده باشد لازم نيست و صرف ساختن يك چهار ديوارى هم براى اين مقصود كافى نيست . امّا صرف ساخت چهار ديوارى براى ساختن آغل و طويله كافى است . همچنين ، احياء موات به منظور خشك كردن ميوه و جمع آورى هيزم نيازى به سقف ندارد . ولى اگر يك چهار ديوارى را احداث نمايد كه بعداً در آن سكنى نمايد ، ولى قبل از اينكه سقف آن را بزند پشيمان شود و تصميم بر اين بگيرد كه آنجا را محل دامپرورى كند باز هم مالك آن مىشود . همانطور كه اگر از اوّل هم اين قصد را داشت باز هم مالك آن مىشد . در صورت عكس هم مالك آن مىشود اگر آن را به قصد ايجاد دامدارى احياء كند ، امّا بعداً آن را خانهاى جهت سكنى درآورده و بر روى آن سقف بزند .
مسأله 2 - در احياء زمين به منظور مزرعه لازم است بعد از بر طرف كردن موانع زمين و تسطيح آن و ترتيب دادن مسأله آب آن ، مانند آنكه از رودخانه نهرى به سمت آن زمين حفر نمايد يا چاه و قناتى را حفر كند و . . . . در صورتى كه اين كارها را انجام دهد ، احياء او تمام است و مالك آن زمين مىگردد ، امّا لازم نيست كه زمين را شخم بزند و زراعت نمايد ؛ امّا اگر زمين طورى است كه نيازى به حفر نهر و كندن چاه ندارد ، بلكه در آن