را كشت ، به يارانش فرمود : شخصى را كه يك دستش ناقص و بر گوشه دست سالم او پستانى ، مانند پستان زن است كه وقتى كشيده شود ، بزرگ مىشود و وقتى به حال خود رها شود ، جمع مىشود و بر آن مويى قرمز است ، برايم بيابيد . همو پرچم دار آنها ، در روز قيامت است كه آنها را داخل آتش مىكند : و به بد جايگاهى وارد مىشوند . « 1 »
دنبال او گشتند ؛ ولى پيدا نكردند . گفتند : او را پيدا نكرديم . فرمود عليه السلام : قسم به كسى كه دانه را شكافت و آدمى را آفريد و كعبه را قرار داد ، نه من دروغ مىگويم ، نه به من دروغ گفته شده و من به يقين : بر دليلى آشكار از طرف پروردگارم مىباشم . « 2 »
جندب گفت : وقتى او را پيدا نكردند ، على عليه السلام برخاست - در حالى كه عرق از پيشانىاش سرازير بود - آمد تا به گودالى رسيد كه حدود سى كشته درون آن بود . فرمود عليه السلام : اينها را برايم بالا بياوريد . ما شروع به بالا آوردن آنها كرديم تا سرانجام زير همه آنها شخصى را ديديم كه نشانىاش آن بود و آن را بيرون آورديم . اميرمؤمنان عليه السلام پايش را بر پستانش كه مانند پستان زن بود ، گذارد ؛ سپس آن را به زمين ماليد ؛ پس از آن با يك دست آن را و با دست ديگر ، دست سالم آن مرد را گرفت و كشيد تا هر دو مساوى شدند ؛ آن گاه رو به مردى كه پيش او آمده بود و ترديد داشت فرمود : و اين نشانهاى براى تو است ؛ سپس فرمود : طرف ديگرى كه دست ندارد ، پستان هم ندارد . پس گوشه پيراهنش را پاره كردند ، به جاى دست او ، چيزى مثل انگشتى درشت بود و در
هامش
( 1 ) . هود ( 11 ) : 98 .
( 2 ) . انعام ( 6 ) : 57 .