تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ولايت نامه ( ترجمه خصائص اميرالمؤمنين ع ) ( فارسى ) — صفحة 154

مساهمون:

ص١٥٤

شيوه سرزنش

عاتِب أخاكَ بِالْإحسانِ إلَيْهِ وَ اردُدْ شَرَّهُ بِالإنعامِ عَلَيْه ؛ « 1 » برادرت را با نيكى سرزنش كن ، و با بخشش به او ، بدىاش را برگردان .

در جايگاه تهمت

مَنْ وَضَعَ نَفْسَهُ مَوْضِعَ التُّهمَةِ فَلا يَلُومَنَّ مَنْ أَساءَ بِهِ الظَّنّ ؛ « 2 » هر كس خودش را در جاى تهمت قرار دهد ، شخصى را كه به او بد گمان شود ، نكوهش نكند .

ويژگى فرمانروايى

مَنْ مَلَكَ ، إسْتَأثَرَ ؛ « 3 » آن كه فرمان روا شود ، [ همه چيز را ] به خود اختصاص دهد .

خود رأيى

مَن إستَبَدَّ بِرَأيِهِ هَلَكَ ؛ « 4 » هر كس خود رأى باشد ، نابود مىشود .

پنهان كردن راز

مَن كَتَمَ سِرَّهُ كانَتْ الخِيَرَةُ بِيَدِهِ ؛ « 5 » هر كس راز خود را پنهان كند ، اختيار به دست خود او است .
هامش
( 1 ) . نهج البلاغه ، فيض الاسلام ، 1165 ، ح 150 . ( 2 ) . همان ، ح 151 . ( 3 ) . همان ، ح 152 . ( 4 ) . همان . ( 5 ) . همان ، 1166 ، ح 153 .
ولايت نامه ( ترجمه خصائص اميرالمؤمنين ع ) ( فارسى ) — صفحة 154 | الشريف الرضي / محمد مهدى كافى