چنين است ، ولى شابه هم گفتهاند ، ابناثير آورده و صاغانى آن را ترجيح داده است .
محب طبرى گويد : به نقل از ابناثير برخى آن را شابه گفتهاند كه نام كوهى در حجاز است و اين وجه [ از املاى كلمه را ] استاد ما ، رضى الدين صاغانى لغوى ، تصحيح كرده است .
مجنه نيز به فتح ميم و كسر آن است و الحيالى آن را به فتح ميم قيد كرده و به گفتهء محب طبرى ، به فتح درستتر است ، زيرا مىگويد : برخى ميم آن را به كسر دانستهاند ، ولى به فتح ، صحيحتر است . وى در نسخهاى از كتاب « القرى » از نظر مكان مجنه ، از ازرقى چنين اشكال مىگيرد : مجنه جايگاهى در بالاى مكه ، به فاصله چند ميل است كه اعراب در آن جا بازار به پا مىكنند . وجه اشكال اين سخن با آن چه ازرقى بيان كرده در آن است كه طبق مطلبى در « القرى » ، مجنه در بالاى مكه واقع است ، اما ازرقى گفته است : و مجنه بازارى در پايين مكه است و ظاهراً آن چه در « القرى » آمده ، سهو قلمى از سوى مؤلف است . در حال حاضر ، مجنه شناخته شده نيست ، كسى را ديدهام كه گمان مىكرد همان جايگاه معروف در « الأطواء » « 1 » در جادهء يمن به سوى مكه است . زيرا اعراب آن جا را به خاطر شيرينى و گوارايى آب « الحنينه » مىنامند . سخن ازرقى مبنى بر كه شامه و طفيل دو كوه مشرف بر مجنه هستند ، و نيز اين دو كوه معروف ، نزد مردم يعنى شامه و طفيل ، مشرف بر جاى معروف به اطواء نيستند و با آنها فاصله دارند ، جاى تأمل دارد .
هامش
( 1 ) . الاطواء به فتح و سپس سكون روستايى در قرقرى ، از سرزمين يمامه است و داراى نخل و كشتبسيارى است ( معجم البلدان ، ج 1 ، ص 219 ) .