صاحب « المرآة » يادآور شده كه در اين سال براى مطيع و سپس براى هجرىها توسط ابواحمد نقيب موسوى خطبه خوانده شد . او يادآور شده كه وى در سال سيصد و هشت براى مردم حج گزارد كه با گفتهء عتيقى در مورد عدم برگزارى حج در اين سال و سال [ سيصد و ] پنجاه و نه ( 359 ) مغايرت دارد ، زيرا گفته است : در سال [ سيصد و ] پنجاه و نه از عراق و در سال سيصد و شصت از عراق و مشرق به دليل اختلافى كه از سوى قرمطىها واقع شد ، حج برگزار نگرديد و هيچ كس از اين نواحى ، به حج نرفت « 1 » و در مكه و حجاز تا سال سيصد و شصت و سه خطبه به نام المطيع للَّهخوانده مىشد .
همچنين در سال سيصد و شصت و سه در ايام مراسم حج به نام المعزلدين اللَّه حاكم مصر ، خطبه خوانده شد . « 2 » در اين سال بنىهلال و گروهى از اعراب ، با حاجيان به نبرد برخاستند و بسيارى از ايشان را به قتل رساندند و زمان حج تنگ شد و حج باطل گرديد و تنها كسانى كه همراه شريف ابواحمد موسوى پدر سيد رضى به سمت مدينه رفتند ، در امان ماندند و حجشان كامل گرديد . « 3 » در سال سيصد و شصت و چهار حج عراقيان به رغم رسيدن حاجيان عراق به مكه ، باطل شد ، زيرا به دليل گرفتارى كه در راه براى حجاج پيش آمد ، نتوانستد هنگام مناسك خود را برسانند لذا راه خود را به سوى مدينه كج كردند و در آن جا ماندند . ابناثير در اين مورد مطلبى به اين مضمون دارد « 4 » ، ولى عتيقى در اخبار مربوط به اين سال مىگويد : در سال سيصد و شصت و چهار ابنقمر بزرگ قرمطىها براى مردم حج گزارد . « 5 » همچنين به گفتهء عتيقى ، در سال سيصد و شصت و پنج نيز حج زائران عراق و
هامش
( 1 ) . نگاه كنيد به المنتظم ، ج 7 ، ص 53 .
( 2 ) . الكامل ، ج 8 ، ص 647 .
( 3 ) . همان ، ص 647 .
( 4 ) . همان ، ص 661 ، المنتظم ، ج 7 ، ص 74 .
( 5 ) . نگاه كنيد به : المنتظم ، ج 7 ، ص 76 .