از خالى شدن مكه از بنىعباس ، آگاه شد ، اندكى پيش از غروب همراه با حدود ده نفر از يارانش وارد مكه شد ؛ آنها طواف و سعى كردند و سپس رهسپار عرفه شدند و يك شب آن جا ماندند و به مزدلفه آمدند . حسين [ افطس ] نماز صبح را به جماعت اقامه كرد و مردم را به سوى منى روانه كرد و در ايام حج در آن جا ماند و پس از آن به مكه آمد و آن چه را كه در مورد واليان مكه بيان كرديم ، انجام داد .
در سال 200 ه . ق حاجيان ، بستان ابنعامر « 1 » را غارت كردند و علتش هم آن بود ابراهيم بن موسى بن جعفر صادق عليه السلام برادر على بن موسى الكاظم عليه السلام پس از استيلا بر يمن در اين سال ، مردى از فرزندان عقيل بن ابوطالب را همراه لشكريانى براى حج گزاردن براى مردم به مكه فرستاد ؛ او نيز حركت كرد و به بستان ابنعامر رسيد . به او گفتند كه ابواسحاق معتصم به اتفاق گروهى از فرماندهان از جمله حمدوية بن على بن عيسى بن ماهان - كه حسن بن سهل او را به عنوان كارگزار يمن ، منصوب كرده بود - به حج رفته است . مرد عقيلى دانست كه توان رويارويى با آنها را ندارد ، لذا در بستان ابنعامر ، باقى ماند و كاروانى از حجاج را كه پوشش كعبه و عطر آن همراهشان بود ، مورد چپاول قرار داد و كالاهى بازرگانى و پوشش كعبه و عطر آن را براى خود برداشت و حُجاج ، چپاول شده وارد مكه شدند .
معتصم در اين باره با يارانش مشورت كرد . جلودى گفت : اين كار را به من واگذار كن . او يكصد نفر برگزيد و به سراغ مرد عقيلى رفت و صبح به او رسيد و با او و يارانش جنگ كرد . آنها شكست خوردند و بيشترشان اسير شدند . [ جلودى ] پوشش كعبه و اموال تجار را جز آن چه فراريان با خود برده بودند بازستاند . اموال باز پس گرفته را آورد و اسيران را ده ضربه شلاق زد و سپس آزادشان كرد . آنها به يمن بازگشتند و از فرط گرسنگى از مردم گدايى مىكردند و بيشترشان در راه مردند . بستان ابنعامر نيز همچنان كه بيان شد در بطن نخله قرار داشت . « 2 » در سال 228 ه . ق مردم عرفه با گرماى شديدى مواجه بودند ، اما يك ساعت پس از آن باران باريد ، پس از آن گرماى شديد ، سرما بسيار شدت گرفت و در جمرهء عقبه كوه
هامش
( 1 ) . بستان ابنعامر نزديك مزدلفه است .
( 2 ) . همه اين حوادث در الكامل فى التاريخ ، ج 6 ، ص 314 - 306 آمده است .