بخششهاى او در حرمين بالغ بر هزارهزار و پنجاههزار دينار شد و در كعبه ميان خود و پسرانش امين و مأمون ، عهد و پيمان بست « 1 » و در سال 188 ه . ق اموال فراوانى تقسيم كرد .
ابناثير مىگويد : به گفته برخى اين آخرين حج وى بود . « 2 » او آخرين خليفهاى است كه از عراق به حج رفت .
در سال 199 ه . ق مردم بدون امام در عرفه توقف كردند و بدون خطبه ، نماز خواندند . علت آن نيز از اين قرار بود كه ابوالسرايا از مبلغين ابنطباطبا « 3 » ، حسين افطس را براى استيلا بر مكه ، گسيل داشت و او در موسم حج ، در آن جا ماند . وقتى هنگام حج رسيد والى مكه داوود بن عيسى بن موسى بن محمد بن على بن عبداللَّه بن عباس با همراهانى از طرفداران بنىعباس به رغم توان نبرد و جنگ با او ، مكه را ترك گفت و نوشتهاى از طرف مأمون در توليت پسرش محمد بن داوود براى نماز حج گزاران ، جعل كرد و به او گفت : خارج شو و در منى براى مردم نماز ظهر و عصر و مغرب و عشا بخوان و در آن جا بمان و نماز صبح را اقامه كن و آن گاه از راه مشاش بيا تا در بستان ابنعامر ، به من ملحق شوى . او نيز چنين كرد و هنگامى كه در روز عرفه ، خورشيد غروب كرد ، گروهى از مردم مكه براى اقامه نماز ، ازدحام كردند و از قاضى مكه خواستند كه براى مردم خطبه بخواند و نماز بگذارد .
قاضى پرسيد : در اين صورت ، براى چه كسى دعا كنم ؟ [ خطبه به نام چه كسى بخوانم ؟ ] اينان كه فرار كردند و آنان هم در آستانهء ورود هستند . به او گفته شد : براى كسى دعا نكن . اما او نماز نخواند . مردى را آوردند و او براى مردم نماز اقامه كرد ، ولى خطبه نخواند . پس از آن در عرفه توقف كردند و بدون امام ، از آن جا كوچ كردند . وقتى افطس
هامش
( 1 ) . الكامل ، ج 6 ، ص 173 .
( 2 ) . همان ، ص 190 .
( 3 ) . از رهبران و مبلغان شيعه كه در سال 199 ه . ق در بيست و شش سالگى وفات يافت .