ولايت بر مكه را عهدهدار گشت . اين لشكر شامل حدود ششصد سوار بود كه وقتى رميثه و عطيفه خبر آمدن آن را شنيدند از مكه گريختند ، ولى بعداً امراى لشكر ، براى رميثه امان نامه فرستادند ؛ او نيز به حضور ايشان رسيد و آنها ولايت بر مكه را بر عهدهاش گذاردند و با او خوشرفتارى كردند . اين وقايع در ربيعالآخر يا جمادىالأول همان سال بود و ولايت وى [ رميثه ] تا سال 734 ه . ق ادامه داشت .
پس از آن برادرش عطيفه بىهيچ نبردى ، در ولايت مكه ، با او شركت كرد . سپس در پى خروج عطيفه ، در شبى كه حاجيان در سال 734 ه . ق مكه را ترك گفتند ، رميثه به تنهايى عهدهدار ولايت بر مكه گرديد و تا موسم حج سال 735 ه . ق به تنهايى والى مكه بود . در اين تاريخ ، عطيفه بار ديگر در ولايت بر مكه ، با وى سهيم شده و تا سال 736 ه . ق توافق داشتند ، ولى بعداً ميان آنها ، اختلافى بروز كرد و عطيفه در مكه و رميثه در حديد در وادى مرّ ، اقامت گزيدند .
پس از آن در رمضان سال 736 ه . ق رميثه با لشكريان خود به مكه يورش برد ، ولى موفق نشد و پس از كشته شدن وزيرش « زباغ » و چند از يارانش به حديد بازگشت و در سال 737 ه . ق با عطيفه صلح كرد .
پس از آن رميثه در پى حضور در پيشگاه ملك ناصر به اتفاق برادرش ، به تنهايى عهدهدار ولايت بر مكه گرديد ، زيرا ملك ناصر رميثه را به عنوان والى ، به مكه فرستاد و برادرش عطيفه را نگاهداشت . او نيز به عنوان والى باقى ماند تا اين كه اين مقام را در سال 744 ه . ق به دو فرزندش ثقبه و عجلان سپرد « 1 » ، ولى حاكمان مصر با اين كار موافقت نكردند و ولايت را به خودش بازگرداندند .
در سال 746 ه . ق عجلان بن رميثه به تنهايى و از سوى ملك صالح ، اسماعيل بن ملك ناصر محمد بن قلاوون و بعداً از سوى برادر او كامل شعبان و در پى رسيدن عجلان به قاهره ، عهدهدار ولايت بر مكه گرديد . او در جمادىالآخر سال 746 ه . ق و در زمان
هامش
( 1 ) . الدرر الكامنة ، ج 2 ، ص 112 .