مربوط به سال دويست و هفتاد و يك آورده است : در اين سال ، حكمرانى بر مدينه و مكه به احمد بن محمد طايى واگذار شد و يوسف بن ابوساج كه والى مكه بود ، بر بدر كه غلام طايى و از امراى ساج بود ، حملهور شد و با او جنگيد و وى را به اسارت درآورد .
لشكريان و حاجيان ، با يوسف جنگيدند و از او انتقام گرفته و بدر را نجات دادند . يوسف را نيز اسير كردند و به بغداد بردند . محل برخورد و درگيرى آنها ، كنار دروازههاى مسجدالحرام بود . « 1 » و ولايت ابومغيره مخزومى و ابوعيسى مخزومى بر مكه را ابنحزم آورده است ؛ او پس از ذكر نسب ابومغيره و ابوعيسى مىگويد : معتمد ، ابوعيسى را به ولايت مكه گمارده بود و سپس او را عزل كرد و ابومغيره را به جايش نشاند . آن دو با هم جنگيدند ، ابوعيسى كشته شد و ابومغيره در حالى كه سر بريدهء ابوعيسى را در اختيار داشت ، وارد مكه شد . « 2 » معلوم نيست كه ابوعيسى محمد بن يحيى مخزومى چگونه به نيابت از سوى فضل بن عباس بوده است ، چنان كه فاكهى مىگويد : محمد بن يحيى مخزومى ، والى مكه بود و فضل بن عباس او را جانشين خود كرده بود . البته ايرادى ندارد كه بنا به گفتهء فاكهى ابوعيسى به نيابت از فضل بن عباس ، والى مكه شده باشد و در عين حال ، بنا به گفتهء ابن حزم ، مستقلًا از سوى معتمد به اين مقام منصوب شده باشد .
اما در مورد ولايت ابومغيره ، در كتاب فاكهى مطلبى ذكر شده كه بر مبناى آن ، او در سال 263 امير مكه بوده است . فاكهى در مطلبى با عنوان « تجريد الكعبه » [ پرده گرفتن از كعبه ] مىنويسد : پوششى كه وصف آن را بيان كرديم تا سال 263 بر كعبه بود . در اين هنگام نامهاى از ابواحمد موفق باللَّه على محمد بن عيسى به ابومغيره رسيد كه به او دستور مىداد پوشش كعبه را بردارد ؛ او نيز نامه را 9 شب مانده به پايان ذىحجه در دارالاماره به تاريخ ، قرائت كرد .
هامش
( 1 ) . الكامل ، ج 7 ، ص 417 .
( 2 ) . جمهرة انساب العرب ، ص 149 .