عبدالملك بن محمد بن عطيه سعدى را همراه با چهارهزار نفر به مصاف وى فرستاد و آنها در دشت قرى ، با بلجا كه پيشاپيش لشكريان ابوحمزه قرار داشت ، برخورد كردند و بلجا و همهء همراهانش كشته شدند . پس از آن ابنعطيه ، به دنبال ابوحمزه حركت كرد و در ابطح مكه ، او را كه پانزده هزارنفر همراهيش مىكردند پيدا كرده ابنعطيه از پايين و بالاى مكه و از طرف منى ، سواران را به سراغش فرستاد و آنها تا نيمهء روز با هم درگير شدند . ابرهة بن صباح در كنار چاه ميمون به قتل رسيد . ابو حمزه و گروهى از لشكريانش نيز كشته شدند . اين مطلب توسط ذهبى در « تاريخ الاسلام » و از قول خليفة بن خياط در اخبار مربوط ابوحمزه « 1 » نقل شده است .
در تاريخ ابناثير مطالب مغايرى آمده است : نخست اين كه تعداد همراهان ابوحمزه به هنگام رسيدن به عرفه هفتصد نفر بوده است . « 2 » و ديگر اين كه گويا ابوحمزه در وادى القرى با ابن عطيه برخورد كرده و وى در درگيرى وادى القرى ، كشته شده است . « 3 » ابناثير يادآور شده كه وقتى ابنعطيه براى جنگ با طالب الحق ، مكه را به قصد يمن ترك كرد ، كسى از اهل شام « 4 » را كه نام برده است ، جانشين خود قرار داد و در مختصر تاريخ ابنجرير نام اين جانشين ، ابن ماعز ذكر شده است « 5 » و اين مستلزم آن است كه عبدالملك بن محمد سعدى ، از سوى مروان ، والى مكه بوده است . و بعيد نيست كه مروان ، ولايت مكه را به عبدالملك سپرده باشد يا آن چه را ابوحمزه به زور گرفته بود از وى باز ستاند و خداوند اين كار را براى ابن عطيه مهيا نمود . او پس از راه افتادن از مكه براى جنگ با طالب الحق ، با او برخورد كرد و طالب الحق كشته و عبدالملك نيز ابرهه را براى مروان فرستاد . مروان نيز براى عبدالملك نامهاى مبنى بر رفتن به مكه براى برگزارى
هامش
( 1 ) . تاريخ خليفه ، صص 387 - 384 .
( 2 ) . الكامل فى التاريخ ، ج 5 ، ص 373 .
( 3 ) . همان ، ص 391 .
( 4 ) . همان ، ص 392 .
( 5 ) . تاريخ الرسل والملوك ، ج 7 ، ص 399 .