و نيز نسب او ، فاكهى ياد كرده و تصريح نموده كه در زمان عطاء بن ابورياح ، والى مكه بوده است .
پس از آن در زمان خلافت وليد بن يزيد بن عبدالملك بن مروان و بعد از عزل محمد بن هشام ، دايى وليد مزبور ، يوسف بن محمد بن يوسف ثقفى ولايت بر مكه را علاوه بر طائف و مدينه در سال [ صد و ] بيست و پنج بر عهده داشت « 1 » و ولايت وى تا زمان پايان خلافت وليد بن يزيد در سال [ صد و ] بيست و شش به طول كشيد .
پس از آن در ايام خلافت يزيد بن وليد بن عبدالملك بن مروان اموى ، عبدالعزيز بن عمر بن عبدالعزيز بن مروان « 2 » ، ولايت بر مكه را برعهده داشت .
پس از آن در زمان خلافت مروان بن محمد بن مروان اموى - معروف به مروان حمار - آخرين خليفه اموى ، عبدالعزيز بن مروان والى مكه گرديد و ولايت وى تا حج گزاردن براى مردم در سال صد و بيست و هشت به طول كشيد . « 3 » پس از آن و بعد از حج اين سال ، ابوحمزهء خارجى اباضى كه نام وى مختار بن عوف بود ، والى مكه شد ، چرا كه عبداللَّه بن يحيى - اعور كندى معروف به طالب الحق ، پس از حكمرانى بر حضرموت و صنعاء و ظفار در پى طرد كار گزار مروان ، يعنى قاسم بن عمر ثقفى ، ابوحمزه خارجى مزبور را همراه با دههزار نيرو به مكه اعزام داشت .
عبدالواحد بن سليمان والى مكه ، از آنان ترسيد و فرار كرد و به مدينه رفت . ابو حمزه بر مكه دست يافت و پس از قرار دادن ابرهة بن صباح حميرى به عنوان جانشين خود ، از آن جا بيرون شد و در قديد با لشكرى كه عبدالواحد بن سليمان براى جنگ با ابوحمزه تدارك ديده بود مواجه شد . [ در اين نبرد ] ابوحمزه پيروز گشت و اين در صفر سال [ صد و ] سى بود و از آن جا به مدينه رفت و وارد اين شهر شد و گروهى را به قتل رساند كه از جمله آنها چهل نفر از افراد خاندان عبدالعزّى بودند . وقتى خبر او به مروان رسيد ،
هامش
( 1 ) . تاريخ الرسل ، ج 7 ، ص 226 ؛ الكامل فى التاريخ ، ج 5 ، ص 273 .
( 2 ) . تاريخ خليفه ، ص 370 .
( 3 ) . همان ، ص 384 .