پيامبر صلى الله عليه و آله مىگويد : او را مردى از انصار كه برادرش را به خطا كشته بود ، به قتل رساند و سپس مرتد شد و نزد قريش بازگشت . حافظ عبدالغنى سعيد سخنى مخالف با گفته ابن اسحاق ذكر كرده و در خبرى كه پيش از اين ذكر شد ، آورده است : و اما مقيس بن صبابه كه برادرش هنگام حضور در مدينه به خطا كشته شد و پيامبر صلى الله عليه و آله مردى از بنىفهر را همراهش فرستاد تا خونبهاى او را از مرد فهرى بگيرد . وقتى خونبهاى او جمع شد ، به عقب بازگشت و بر مقيس حمله برد ، سنگى برداشت و سرش را بدان كوفت و او را كشت .
در مورد مقيس ، حافظ عبدالغنى مطالبى را بيان كرده كه از گفتههاى ابناسحاق ، استنباط نمىشود .
ديگر اين كه حافظ ابوالفتح بن سيدالناس ، از ميان كسانى كه پيامبر صلى الله عليه و آله دستور قتل ايشان را داد ، از هبار بن اسود بن مطّلب ياد كرده كه او را نيز پشت پردههاى كعبه يافتند و همان ، هبار بن اسود بن مطّلب بن اسد بن عبدالعزّى بن قصى بن كلاب قرشى اسدى است و چه بسا علت دستور قتل وى از سوى پيامبر صلى الله عليه و آله ، رفتار او با زينب دختر رسول خدا صلى الله عليه و آله بود . ابوالعاص بن ربيع همسر زينب ، او را به مدينه فرستاد . هبار گروهى از ديوانگان قريشى را تحريك كرده بود . هبار به او نظر داشت و مركبش را رم داد . زينب به زمين افتاد و سقط جنين كرد . پيامبر صلى الله عليه و آله نيز فرمود : اگر هبار را ديديد او را در آتش بسوزانيد و سپس بكشيد ، ولى او را نيافتند . هبار پس از آن اسلام آورد و اسلام نيكويى داشت و از ياران پيامبر صلى الله عليه و آله شد . ابنسيدالناس نيز مطالبى به همين مضمون در بارهء علت [ دستور ] قتل هبار ، بيان كرده و مىگويد : و اما هبار بن اسود همان كسى است كه زينب دختر پيامبر صلى الله عليه و آله را آزرده بود و مضمون آن چه را بيان شد ، ذكر كرده است . « 1 » مطالب ديگر آن كه حافظ علاءالدين مغلطاى بر آن دست كه پيامبر صلى الله عليه و آله در روز فتح مكه ، علاوه بر كسانى كه ابناسحاق ياد كرده ، افراد ديگرى را نيز از عفو مستثنى كرده است . حافظ مىگويد : از جمله مواردى كه از آن حضرت روايت شده و منادى ايشان ندا داد اين بود كه : هر كس وارد مسجد [ الحرام ] شود در امان است ، هر كس وارد خانه
هامش
( 1 ) . عيون الاثر ، ج 2 ، ص 7 - 176 .