كه هر كس را توانستم بكشم . حضرت آن مرد انصارى را فراخواند و به او فرمود : مگر به تو دستور ندادم كه به خالد بگويى كسى را نكشد ؟ گفت : چرا شما فرمان داديد ، ولى خواست خدا چيز ديگرى بود و خواست خدا عملى شد . حضرت به خالد فرمود : ديگر كسى را نكش ، ولى با مرد انصارى سخنى نفرمود .
مطلب ديگر اين كه بنا به گفتهء ابناسحاق ، پيامبر صلى الله عليه و آله دستور داد در روز فتح مكه كسى جز مشركانى كه به جنگ مىپردازند كشته نشود . وى مىگويد : رسول خدا صلى الله عليه و آله از فرماندهان لشكر اسلام هنگام ورود به مكه پيمان گرفت كه جز با كسى كه به جنگ برخاسته نجنگند ، البته حضرت چندتن را به نام ، ذكر كرد كه حتماً بايد به قتل برسند ، حتى اگر پشت پردههاى كعبه ، پنهان شده باشند . ابنعقبه نيز مطلبى در تأييد اين خبر آورده و مىگويد : رسول خدا صلى الله عليه و آله به آنان دستور داد كه دست نگهدارند و جز با كسانى كه مىجنگند نبرد نكنند و تنها فرمان كشتن چهار نفر را صادر كرد .
در مسند ابنحنبل نيز روايت شده كه پيامبر صلى الله عليه و آله جز آن چهار تن ، دستور قتل افراد ديگرى را هم صادر فرمود . وى مىگويد : يحيى از عمرو بن شعيب از پدرش از جدش نقل كرده گفت : وقتى مكه به دست لشكر اسلام فتح شد ، رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود : جز خزاعه [ براى جنگ ] با بنىبكر ، [ ديگران ] اسلحهها را جمع كنند و تا وقتى كه نماز عصر خواند به ايشان اجازه [ جنگيدن و كشتن ] داد و سپس فرمود : اسلحهها را غلاف كند ؛ سپس بقيه حديث را باز گفته است . « 1 » همچنين فاكهى مىگويد : حسن بن حسين روايت كرده كه ابن ابىعدى از حسن معلّم از عمرو بن شعيب از پدرش از جدش نقل كرده كه رسول خدا صلى الله عليه و آله هنگام فتح مكه فرمود : جز خزاعه [ براى جنگ ] با بنىبكر [ ديگران ] اسلحهها را جمع كنند و به آنها اجازه جنگيدن داد تا نماز عصر به جا آوردند و سپس فرمان داد تا اسلحهها را غلاف كنند . فرداى آن روز ، مردى از خزاعه ، مردى از بنىبكر را در مزدلفه به قتل رساند . وقتى اين خبر به اطلاع پيامبر صلى الله عليه و آله رسيد ، در حالى كه پشت به كعبه ايستاده بود ، چنين فرمود :
هامش
( 1 ) . مسند احمد بن جنبل ، ج 2 ، ص 179 .