شعرى از ابنزُبعَرى ذكر كرده كه گروهى از قريش را مورد ستايش قرار داده است ، سپس مىگويد : زبير بن ابوبكر از محمد بن ضحاك از پدرش نقل كرده كه گفت : [ منظور از ] « عنابس » ، حرب و پدر حرب و ابوسفيان و بنىاميه است و از اين جهت آنان را عنابس ناميدهاند كه در روز عكاظ آنها مردانه جنگيدند و نبرد شديدى راه انداختند كه به شير تشبيه شدند و به شير « عنبس » مىگويند ، سپس مىگويد : زبير بن ابوبكر از مصعب بن عثمان و محمد بن ضحاك خزامى نقل كرده كه خويلد بن اسد در روز عكاظ بر ابنأسد بن عبدالعزّى ، چيره گرديد .
نبرد حُرَيره
حسن بن حسين ازدى به نقل از محمد بن حبيب هاشمى ، از ابوعبيده آورده است :
[ در اين روز ] جنگ به نفع هوازن و عليه كنانه بود و آخرين روز جنگ بود . حُرَيره براى كسى كه به سمت مكه مىرود در جنوب عكاظ قرار دارد . در اين روز رؤساى قبايل ، جز قيس ، همان رؤساى قبلى بودند . پس از قيس ، جُثامة بن قيس رئيس آنها گرديد . در آن روز ابوسفيان بن اميه به قتل رسيد . از كنانه نيز سه نفر كشته شدند كه عثمان بن اسيد بن مالك بن ربيعة بن عمرو بن عامر بن ربيعة بن عامر بن صعصعه آنها را كشت و ورقاء بن حارث بن مالك بن ربيعة بن عمرو بن عامر نيز ابومكنف و عمرو ابن ايوب را به قتل رساند كه خِداش بن زهير در اشعار خود از آنان نام برده است . « 1 » اين بود روزهاى فجار پنجگانه كه در آن درگيرىهاى شديدى روى داد و چهار سال به درازا كشيد . اولين آنها روز نخله بود كه هوازن آنها را تعقيب كردند و هيچ كس در آن پيروز نشد . پس از آن روز شطيمه كه هوازن بر كنانه پيروز شدند و سپس روز عكاظ اول يعنى روز عبلاء كه هوازن بر كنانه پيروز شدند و روز عكاظ دوم ، يعنى شَرِب كه كنانه بر هوازن پيروز شدند كه اين روز از همهء اين ايام مهمتر و خطيرتر بود . پس از آن روز حريره بود كه
هامش
( 1 ) . اين اشعار در عقد الفريد ، ج 5 ، ص 259 و الاغانى ج 22 ، ص 71 و معجم البلدان ، ج 2 ، ص 250 آمدهاست .