تبكين عمرو العلا إذحان مصرعه * سمح السجية بسّام الغشيات
و نيز :
ما فى القدوم لهم عدل ولا خطر * ولا لمن تركوا شروى بقيعات
و از جمله اين كه :
أما البيوت التى حلوا مساكنها * فأصبحت منهم وحشاً خليات
أقول ولاعين لا ترق مدامعها * لا يبعداللَّه أصحاب الرزيات
سپس ابناسحاق مىگويد : پس از آن عبدالمطلب بن هاشم بعد از عمويش مطّلب ، عهدهدار سمت سقايى و پذيرايى شد و اين كار را براى مردم انجام داد و همهء آنچه پدران وى براى قوم خود انجام مىدادند ، او نيز انجام داد و در ميان قوم خود به جايگاهى رسيد كه هيچ كس تا آن زمان نرسيده بود و داراى محبوبيت و اهميت بسيارى شد . « 1 » فاكهى نيز اخبارى را از خاندان قصىّ بن كلاب و خاندان عبدمناف بن قصىّ و خاندان عبدالدار بن قصىّ نقل كرده و مطالبى افزون بر آنچه گفته شد ، در آنها آورده است عبدالملك بن محمد ، از زياد بن عبداللَّه ، از ابناسحاق چنين آورده است : پس از آن ، خاندان عبدمناف و عبدشمس و هاشم و مطّلب با يكديگر اختلاف نظر پيدا كردند و همچنين خاندان عبدمناف به اتفاق تصميم گرفتند پردهدارى ، سقايى و پذيرايى را كه در اختيار خاندان عبدالدار بن قصىّ بود ، از ايشان باز ستانند . بدين ترتيب ، قريش پراكنده شدند ؛ گروهى با خاندان عبدمناف همعقيده بودند و ايشان را نسبت به خاندان عبدالدار در اين موارد ، سزاوارتر مىديدند و گروهى نيز از خاندان عبدالدار طرفدارى مىكردند و صلاح نمىديدند آن چه قصى به آنها ( خاندان عبدالدار ) واگذار كرده ، از ايشان گرفته شود .
وى در بيان ادامهء مطلب مىگويد : آن گاه عاتكه دختر عبدالمطلب ، [ مشك ]
هامش
( 1 ) . سيره ابنهشام ، ج 1 ، ص 165 .