- چاهى در نزديكى آن كه به « ابنفُطَيْس » منسوب است .
- چاهى در نزديكى آن كه به « امّنخله » موسوم است و منسوب به ابنمعيوف است .
- چاهى نيز به نام امّالحمام معروف است كه آب آن شيرين است و نزديك چاه « امنخله » واقع است و همسر ملك منصور ، حاكم يمن در سال 645 آن را بازسازى كرد .
- چاهى كه به آن « عُسَيْلَه » مىگويند و در « منزلگاه بنىحسن » در منا واقع است .
- چاهى كه در شعب معروف به « شعب عمرو » است و در سمت چپ كسى است كه به عرفه مىرود .
در منا چاههاى ديگرى هم وجود دارد ، ولى آن گونه كه شنيدهام ، قابل شناسايى نيستند .
چاههاى مزدلفه
در مزدلفه سه حلقه چاه وجود دارد : 1 - چاهى در روبهروى مشعرالحرام ، سمت راست كسىكه به عرفه مىرود 2 - چاهى نزديك آن يك ، در سمت راست ، كه به « بئرالبقر » شهرت دارد 3 - چاهى در سمت چپ ، روبهروى مشعرالحرام در « منزلگاه كاروانهاى عراقى » و در فاصلهء ميان مزدلفه و عرفه كه به آن « سقيا » مىگويند و در سمت چپ كسى است كه به عرفه مىرود .
چاههاى عرفه
در عرفه چاههايى وجود دارد كه اينك داراى آبند ؛ از جملهء آنها است :
- چاهى كه به آن « زيادية الكبرى » مىگويند .
- چاهى ديگر كه از آن با نام « زيادية الصغرى » ياد مىشود .
- چاهى كه به آن « شمردقيه » مىگويند .
در عرفه چندين چاه بىآب نيز وجود دارد كه « مظفر » حاكم اربل آنها را بازسازى كرده و ما در ضمن تاريخ نوسازىهاى مظفر ، در اصل اين كتاب از آنها ياد كردهايم .