بر آنها نماز خوانده نمىشد ، پشت مقام ابراهيم در مقام شافعى اين كار صورت مىگرفت .
بر برخى مردگان نيز در در حزوره داخل مسجدالحرام و روبهروى رواق نماز ميت خوانده مىشد كه اين دسته شامل فقرا و مستمندان مىشد و از اين جهت اين مكان انتخاب شده بود كه به محل غسل و محل دفن ايشان نزديك بود .
منارههاى مسجدالحرام
در حال حاضر مسجدالحرام پنج مناره دارد كه چهار مناره ، در چهار گوشهء آن و يكى هم در افزودهء دارالندوه قرار دارد . ابنجبير نوشته است : در مسجدالحرام هفت مناره وجود دارد و پس از بر شمردن اين پنج مناره مىگويد : يكى هم در بابالصّفا است كه از همه كوچكتر است و در واقع نشانهء باب الصفا به شمار مىرود و به خاطر تنگى ، كسى از آن بالا نمىرود . مىگويد : و ( هفتمين مناره ) مخروطى شكل بر باب ابراهيم است . « 1 » اين مناره مخروطى شكل همانى است كه اكنون به آن خزانهء قاضى نورالدين على نويرى مىگويند كه قسمت بالاى آن فعلًا ويران شده و گفته مىشود يكى از امراى مكه آن را به دليل مسلّط بودن آن بر خانهاش ويران كرد .
ابوجعفر منصور منارهء بابالعمره ، از منارههاى مسجدالحرام را مرمّت كرد و پسرش مهدى منارهاى را كه بر باب بنى شيبه و نيز منارهء باب على و منارهء باب حزوره رامرمّت كرد . جمالالدين محمدبن علىبن ابومنصور اصفهانى معروف به جواد ، وزير حاكم موصل نيز به گفته يكى از اساتيد ما ، منارههاى مسجدالحرام را مرمّت و بازسازى كرد .
فرد مورد اعتمادى به من خبر داده كه نام « جواد » را بر منارهء باب العمره ديده كه در آن نوشته ذكر شده است : در سال 551 دستور بناى آن را صادر كرده است . منارهء باب حزوره در زمان ملك اشرف شعبانبن حسين ، حاكم موصل ، بازسازى شد . اين مناره در
هامش
( 1 ) - رحلة ابنجبير ، ص 68