سبب كه در همان مكان مدرسهء الملك المؤيد المجاهد والىِ يمن قرار دارد . به آن « باب الرحمه » نيز مىگويند كه علت اين تسميه را هنوز ندانستهام . به گفته ازرقى ، اين نيز از درهاى بنى مخزوم است .
ششمين در ، نيز داراى دو لنگه است و در حال حاضر به باب مدرسه الشريف عجلان والىِ مكه معروف است ؛ زيرا اين مدرسه در آنجا واقع است . ازرقى مىگويد : به اين دروازه باب بنى تيم مىگويند .
در هفتم ، دو لنگه است و اكنون به نام باب « امّ هانىء بنت ابىطالب ناميده مىشود .
ازرقى آن را بدين نام معرفى كرده است . به آن « باب الملاعبه » نيز مىگويند ؛ زيرا روبهروى خانهاى است متعلق به بزرگان نظامى ( فرماندهان ) و به نام الملاعبه به معناى زورخانه است .
در مطلبى به خط شيخ ابوطيبه محمدبن احمدبن امين اقشهرى ، ساكنِ حرمين شريفين ديدهام كه آن را « باب الفرج » ناميده است .
در سمتِ غربى سه در وجود دارد :
اولين در ، دو لنگه است كه به نام « باب عزوره » نامور است كه همان حزوره مىباشد كه تصحيف شده است و پيش از اين بدان اشاره كرديم . ازرقى مىنويسد : به اين در ، باب بنى حكيمبن حِزام و بنىزبيربن عوام مىگويند و معروف به باب حِزاميه است ؛ زيرا در كنار حزاميه قرار دارد .
درِ دوم ، يك لنگهء بزرگ است كه به آن باب ابراهيم مىگويند و در افزودهاى واقع در همين سمت قرار دارد و ابراهيم كه اين باب بدان منسوب است - آن چنان كه گفتهاند در كنار آن شغل خياطى داشته است . ابوعُبَيد بكرى در كتاب خود « المسالك والممالك » به اين نكته اشاره كرده و يادآور شده است كه عوام اين در را به وى نسبت دادهاند . حافظ ابوالقاسمبن عساكر « 1 » و ابنجبير و ديگر علما برآنند كه اين در منسوب به حضرت
هامش
( 1 ) - صاحب تاريخ دمشق و كتابهاى ديگر ، متوفى سال 571 ه . ق .