در سال 801 ، سنگِ مرمر فعلىِ حفرهء ياد شده تجديد بنا شد و ما مواردى از ابعاد و اندازههاى آن را خود معين كرديم كه طول آن از سمت ركن شامى به سوى ركن يمانى ، چهار ذرع بود و عرض آن از سمت شرقى به سوى ديوار كعبه ، دو ذرع و يك ششم و عمق آن نيم ذرع كه البته همه به ذرع آهنى است . حفرهء ياد شده تنها پس از آمدن ابنجبير به مكه است كه مزّين به سنگ مرمر مىشود . ابنجبير در سال 579 به مكه آمده است . وى در سفرنامهء خود از اين مكان نيز ياد كرده و گفته است : اين ( حفره ) نشانهء مقام در زمان ابراهيم عليه السلام است تا اينكه پيامبر صلى الله عليه و آله آن را به جايى كه امروزه مصلاست ، جابه جا كرد و اينك با شن سفيد ، فرش شده است . « 1 » بدين ترتيب ثابت مىشود كه وقتى ابنجبير آن را ديد ، مزيّن به سنگ مرمر نشده بود ( و تنها با شن سفيد پوشيده شده بود . ) پيش از اين ، به نادرستى اين سخن وى كه اين مكان ، محل مقام در زمان ابراهيم عليه السلام بوده ، اشاره كردم . واللَّه اعلم .
هامش
( 1 ) - رحلهء ابنجبير ، ص 62