مىافزايد : مقام را از وى گرفتند و گردنش را زدند .
ابوطاهر قرمطى نيز مىخواست آن را بردارد ، ولى موفق نشد ؛ زيرا پردهداران مسجدالحرام آن را در درههاى مكه پنهان كردند ، مقام همچنان در حراست خداوند متعال بوده و هست تا آنگاه كه - به مقتضاى حديث عايشه كه در « تاريخ ازرقى » آمده است - به بهشت برده شود .
در فضيلت حجرالأسود مطالبى بيان شد كه حكم مقام از نظر دست زدن ، بوسيدن و دشت كشيدن برآن ، در جهت مخالف حكم حجرالأسود است و اين كار به گفتهء علما ، در مورد مقام مطلوب نيست . در تاريخ ازرقى « 1 » و منسك قاضى عزالدينبن جماعه نيز مطالبى در تأييد اين نظر وجود دارد و بهتر است از گفتهء علما پيروى كنيم . « 2 »
هامش
( 1 ) - اخبار مكه ، ج 2 ، ص 29
( 2 ) - به نظر مىرسد اين فراز بايد در بخش قبلى با عنوان « در فضايل مقام » مىآمد .