تا آنجا كه مىدانم ، كسانى از علماى معاصر ؛ مانند جمالالدين محمودبن جملهء شافعى خطيبِ دمشق و علّامهء عارف عبداللَّه يافعى در اين مورد مخالف وى بودند و اين يك كتابى به نام : « الدرة المستحسنة في تكرار العمرة في السُّنّة » نيز تصنيف كرده است .
از استاد ما ، شيخ سراجالدين بلقينى دربارهء عمره و طواف و اينكه كدام يك برتر است ، پرسيدند و نظر و فتوايش را خواستند ، او گفت : فتوا در اين امر آن است كه تكرار عمره بهويژه در ماه رمضان ، برتر و بافضيلتتر است .
شاگرد او ، علّامه زينالدين فارسكورى نيز قائل به همين است و كتابى با عنوان « الإنصاف في تفضيل العمرة على الطواف » نوشته است .
يكى از اساتيدم از قول يكى از علما نقل مىكرد كه : عمرهگزار از دو جهت بر طوافگزار مزيّت و برترى دارد : 1 - ورود به گسترهء دعاى پيامبر صلى الله عليه و آله در طلب رحمت براى تراشندگان و كوتاه كنندگان 2 - دعاى آن حضرت صلى الله عليه و آله براى حجگزار و عمرهگزار به عزت و احترام و افتخار و نيكى بيشتر . اين بود مضمون آنچه از بزرگان خود شنيدهام كه سخنى است منطقى ؛ چرا كه هركس عمرهبگزارد ، از اين مزايا برخوردار مىشود و تكرار آن ، البته ثواب افزونترى دارد .
شايد علّت اختلاف نظريه ، در اين باشدكه عمرهگزار ، تا پايان عمره ، تنها مشغول به آن باشد و طواف را به پايان مناسك عمره موكول كند و از اين نظر نيست كه در عمره ، از طواف باز مىماند و در همه وقت يا بيشتر وقتها در يك روز يا يك شب چندين بار براى عمره به تنعيم رود و آن چنان خود را خسته كند كه رمقى براى طواف برايش نماند ، بهويژه كه اين تكرار در روز و شب هم صورت گيرد . بسيارى نيز در ماه رمضان چنين مىكنند ، تا جايى كه گاهى يك نفر در يك روز سه بار براى عمره به تنعيم مىرود و حتى بيش از اين تعداد نيز گفتهاند ، و ما نشنيدهايم كه هيچ يك از اين كارها را سلف و رهبران و بزرگان ، انجام داده باشند ، پيامبر گرامى و سرور اولين و آخرين صلى الله عليه و آله و اصحاب او پس از فتح مكه مدت چند ده شب - كه با دههء آخر ماه رمضان نيز آغاز مىشد - در آنجا باقى ماندند ، ولى در هيچ خبرى از آن حضرت صلى الله عليه و آله يا از اصحابش نقل نشده طى اين مدت
شفاء الغرام بأخبار البلد الحرام ( فارسى ) — صفحة 334
مساهمون: محمد مقدس
ص٣٣٤