است و خروج از آن ( برابر با ) خروج از گناه و آمرزش است .
فاكهى همچنين مىگويد : احمدبن محمد قرشى از يوسفبن خالد نقل كرده و او از غالب قطان از هندبن اوس كه گفته است : به حج رفته بودم و در آنجا به ابنعمر برخوردم .
گفتم از راه دور آمده ، قصد خانهء كعبه را دارم . گفت هركس وارد اين بيت مقدس ( كعبه ) شود و در آن نمازبگزارد ، از گناه پاك مىشود ، همچون روزى كه از مادر متولد شده باشد . ابن عمر گويد : كسى كه وارد كعبه شود و در آن نماز گزارد ، از گناه بيرون شود همانند روزى كه مادر او را به دنيا آورد .
فاكهى مىگويد : از سلمةبن شبيب ، از غازيان ، از سفيانبن جُرَيج ، از عطا نقل شده كه گفت : اگر دو ركعت نماز در كعبه به جاى آورم ، برايم خوشايندتر از آن است كه چهار ركعت نماز در مسجدالحرام بخوانم .
فاكهى همچنين گويد : احمدبن حميد ، از حسينبن وليد ، از عبادبن راشد ، از حسن نقل كرده كه گفت : ( يك ركعت ) نماز در كعبه ، برابر با يكصد هزار ( ركعت ) نماز است .
و از حسن بصرى در رسالهء مشهورش روايت شده است كه : رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود :
هركس وارد كعبه شود ، وارد رحمت خداوند - عزّوجلّ - شده و در پناه خداوند متعال و در امان پروردگار قرار گرفته است و چون از آن بيرون آيد ، آمرزيده از گناه است .
و حافظ ابوطاهر سلفى پس از ورود به كعبه چه خوش سرود :
أَ بعْد دخول البيت واللَّه ضامن * بنفي قبيح ، والخطايا الكوامنُ
فحاشاه ، كلّا ، بل يسامح كلّها * ويرجع كلٌّ ، وهو جذلان آمن
اخبارى كه حكايت از عدم استحباب ورود به كعبه دارد
پيشوايان چهارگانهء فقه در مورد استحباب ورود به كعبه ، اتفاق نظر دارند و مالك فزونىِ ورود به درون كعبه را نيكو دانسته است . در « مناسك » ابنالحاج آمده كه ابنحبيب گويد : مُطْرف از مالك برايم گفت كه از وى دربارهء نماز در كعبه و ورود به