باب دهم : احكام ورود به كعبه معظمه
فضيلت ورود به كعبه
در زمان تحصيلم نزد احمدبن عمر بغدادى در قاهره و نيز هنگام تحصيلم نزد قاضى و مفتى ابوبكربن حسين شافعى در « طيبه » ، هر دو از قول حافظ ابىحجّاج مزّى برايم نقل كردند كه دَرَجى از صيدلانى ، از فاطمه جوزانيه ، از ابنزيده ، از طبرانى ، از احمدبن يحيى حلوانى ، ازسعيدبن سليمان واسطى ، از عبداللَّهبن مؤمل ، از عبدالرحمان ابن محيصن ، از عطا ، از ابنعباس نقل كرده كه گفت :
رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود : هركس وارد كعبه شود و در آن نماز بخواند ، يك حسنه به حسابش نوشته مىشود و يك گناه از وى پاك مىگردد و مورد آمرزش قرار مىگيرد .
و در متن ديگر آمدهاستكه هركس وارد كعبه شود ، آمرزيدهشده از آنبيرون آيد .
فاكهى نيز اخبارى در فضيلت ورود به كعبه و نماز در آن آورده است . وى مىگويد :
سعيدبن عبدالرحمان از عبداللَّهبن وليد ، از عبدالوهاببن مجاهد ، از پدرش ، از ابنعمر نقل كرده كه دربارهء ورود به كعبه گفته است : ورود به كعبه حسنه است و بيرون آمدن از كعبه عارى شدن از گناه و آمرزيده شدن است .
محمدبن ابىعمر از سفيان ، از عبدالكريم ونيز ابوبشر و ابن ابىصيف واسماعيل بن كثير ابوهاشم ، همگى از مجاهد نقل كردهاند كه گفت : ورود به كعبه حسنه