كودكانى كه همراه مادران خود در روز بيست و نهم وارد كعبه شده بودند ، پاك گردد . او خاطر نشان كرده است كه زنان شور و شوق فراوانى براى ورود به كعبه در اين روز نشان مىدهند ، « 1 » ابنجبير همچنين به باز شدن كعبه در صبح عيد فطر ، اشاره كرده است ، « 2 » ولى اشارهاى به گشودن آن در روز بيست و ششم ذىقعده نكرده است . او يادآور شده كه كعبه در بيست و هفتم ذىقعده به روى همگان گشوده مىشود و در اين روز ، پوشش كعبه از هر چهار سو ، بالا زده مىشود كه به آن احرام كعبه مىگويند . آن گاه مىگويد : كعبه در زمانى كه در احرام است ( وپوشش آن بالا زده شده ) باز نمىشود ، مگر پس از توقف در عرفات .
وى در ادامه نوشته است : پوشش كعبه را روز عيد قربان بر پشت بام كعبه قرار مىدهند و در روز سه شنبه سيزدهمِ ماه ياد شده ، آويزان مىشود و دنبالههاى آن بالا زده مىشود تا از دست بيگانگان در امان بماند . اشاره مىكند كه در اين روزها ، كعبه معظمه هر روز براى عراقىها و خراسانىها و ديگر كسانى كه با امير الحاج عراقى وارد مىشوند ، باز مىگردد « 3 » و اين دلالت بر آن دارد كه كعبه طى موسم حج باز مىشود كه در زمان ابنجبير اين كار پس از ( انجام مراسم ) حج صورت مىگرفته است ؛ زيرا حاجيان عراقى غالباً نزديكىهاى روز عرفه مىرسند .
اين بخش از كتاب را با توضيحاتى پيرامون وضع پردهدارى كعبه و آنچه پردهداران از واردان به كعبه مىگيرند ، به پايان مىبريم . محب طبرى در اين باره سخنان گويا و جامعى دارد كه عين آن را نقل مىكنيم . به گفتهء وى ، پردهدارى كعبه ، از مقامات خاندان شيبه است كه رسول خدا صلى الله عليه و آله به آنان واگذار كرده بود ؛ همچنان كه سقايت حجاج را به عباس واگذارد . سپس مىگويد : پردهدارى كعبه شامل خدمت به آن ، گشودن و بستن در و توليت آن است . سپس مىگويد : علما برآنند كه هيچ كس نبايد اين منصب را از ايشان
هامش
( 1 ) - رحلهء ابنجبير ، ص 115 - 113
( 2 ) - همان ، ص 134
( 3 ) - همان ، ص 144