بيان مطالبى دربارهء پوشش كعبه آورده ، به نقل از ماوردى از اين قرار است :
نخستين كسىكه پارچهء ديباج بر كعبه پوشاند ، خالدبن جعفربن كلاب بود كه بچه شترى با بار گندم يافت كه تعدادى فرش پشمى نيز حمل مىكرد ؛ آنها را بر كعبه آويخت .
فاكهى پيش از آنان به اين مطلب اشاره كرده و گفته است : محمدبن ابىعمر و عبدالجباربن علاء نقل كردهاند كه سفيان از مسعر از خشرم نقل كردهاند : در زمان جاهليت ، خالدبن جعفر به بچه شترى برخورد كرد كه فرش ديباجى بارش بود ، آن فرش را به كعبه فرستاد تا در آنجا فرش شود .
از جملهء اين افراد ، مادر عباسبن عبدالمطّلب بود كه بنا بهگفتهء ابوعبيده - كه ابنحاج در منسك خود نقل كرده - كعبه را با حرير و ديباج ، پوشانيد . از ابوعبيده نقل شده كه علّت اين كارِ وى ، آن بود كه عباس در كودكى گم شده بود و او نذر كرد كه اگر فرزندش پيدا شود ، كعبه را پوشش دهد ، وقتى عباس را پيدا كرد ، كعبه را پوشاند و او نخستين زن عرب است كه بنا به گفته سُهيلى و ديگران ، كعبه را با ديباج پوشانيد .
زبيربن به كار گويد : آن كس را كه مادر عباس او را گم كرد و نذر كرد كه اگر پيدا شود ، كعبه را بپوشاند ، پسر ديگرش ضِراربن عبدالمطّلب ، برادر عباس بود . او يادآور شده كه مادر عباس ابياتى خطاب به او مىخواند كه يكى از خدّام كعبه او را پيدا كرد و امّ عباس نيز به نذر خود عمل كرد و كعبه را پوشش داد .
پس از ازرقى ، كعبه انواع پوششها را به خود ديد و طبق گفتهء ابن عبد ربّه در « العقد الفريد » ؛ از جمله با ديباج سفيد خراسانى و ديباج قرمز خراسانى پوشانيده شد .
اينك عين سخن او را در مورد پوشش كعبه نقل مىكنيم . او پس از بيان مطالبى دربارهء كعبه مىگويد : همهء خانهء كعبه ، جز ركن حجرالأسود ، پوشانده شده است .
پردههاى كعبه به اندازهء يك قامت و نيم از حجرالأسود نمايان مىشود . نزديك موسم حج ، كعبه با كتان « قباطى » كه همان ديباج سفيد خراسانى است ، پوشيده مىشود و تا هنگامى كه مردم احرام پوشيدهاند ، بر همين پوشش مىماند و پس از پايان احرام در روز « نحر » پوشش كعبه عوض مىشود و ديباى قرمز خراسانى جاى پوشش قبلى را مىگيرد
شفاء الغرام بأخبار البلد الحرام ( فارسى ) — صفحة 230
مساهمون: محمد مقدس
ص٢٣٠