نيز مصارف دارويى ، حلال دانسته شده است . نيز از جمله حرمتها ، كندن درختان مكه است ؛ مالك بريدن شاخه از درختان مكه را براى عصا مجاز شمرده است .
از ديگر حرمتهاى مكه ، راندن شكار در آن ؛ يعنى انجام كارى است كه باعث فرار شكار گردد . محبّ طبرى بر آن است و عكرمه از وى نقل كرده كه به مردى گفت : آيا مىدانى كه رماندن شكار مكّه يعنى چه ؟ آن است كه آن را از سايه فرارى دهى و جاى آن قرار گيرى .
در همين معنا از سفيان بن عُيَينه نقل شده كه گفت : در اين اختلافى نيست كه اگر ( شكار را ) فرارى داد و شكار سالم ماند ، گناه و عقابى بر او نيست ، ولى با ارتكاب آنچه نهى شده ، گناه كرده است . از ديگر محرمات ، شكار در مكه است و نيز بنا به روايت صحيحتر در مذهب شافعى ، آنچه در آن پيدا شود نبايد به ملك كسى درآيد . برخى از مالكىها نيز بر اين نظر هستند و از نظر مذاهب ديگر چنين حكمى فهميده شده كه مكه ، مانند ساير جاهاست . احاديثى نيز آمده استكه حاكى از منع اين امور در مدينه منوّره هم هست ، ولى مكه در اين مورد از سه نظر داراى مزّيت و برترى است ؛ نخست : در مورد وجوب عقاب و مجازات ارتكاب عمل شكار در مكه اجماع وجود دارد ، حال آنكه در مورد شكار مدينه اختلاف نظر هست . دوّم : وجوب عقاب و مجازات ( قطع ) درختان از نظر شافعى وحنبلى ، و سوّم : اين كه تا آنجا كه مىدانم هيچ يك از علماى امت قائل به عدم تملك پيدا شدههاى مدينه نيست ( ولى در مورد مكه هست ) .
مكه احكام ويژهاى دارد كه در برخى از آنها با مدينه مشترك است :
* ثواب نماز در آن ، نسبت به جاهاى ديگر ، مضاعف مىشود و در اين باره احاديث صحيحى وارد شده كه بدان خواهيم پرداخت .
* مضاعف شدن ثواب قربانى در آن ، به استناد حديثى از ابنعباس است كه خواهيم آورد .
* مضاعف شدن گناهان در آن ، به گفتهء مجاهد و احمدبن حنبل كه محبّ طبرى در
شفاء الغرام بأخبار البلد الحرام ( فارسى ) — صفحة 137
مساهمون: محمد مقدس
ص١٣٧