باب چهارم : احاديث ، آثار و احكام مربوط به حرمت مكه و حرم
احكام و ويژگىهاى حرم
در تاريخ ازرقى به نقل از مجاهد روايت شده است كه گفت : اين حرم ، تا به آسمانهاى هفتگانه و زمينهاى هفتگانه ، حرم است ( حرمت دارد ) و همانجا از قتاده روايت شده كه مىگويد : به ما گفته شده كه حرم تا به عرش ، حرم است « 1 » ( و حرمت دارد ) .
در مسند شافعى ، به نقل از ابنشريح كعبى روايت شده كه رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود :
خداوند سبحان مكه را حرم قرار داد و مردم حرمتش نبخشيدند و براى كسى كه به خدا و روز جزا ايمان دارد ، روا نيست كه در آن خونى بريزد و درختى را قطع كند و اگر كسى حرمت آنرا سبك شمارد ومدعى شود كه براى رسول خدا صلى الله عليه و آله حلال گرديدهاست ( وبنابراين براى ما هم حلال است ) حضرت فرمود : خداوند متعال آن را براى من حلال گردانيد ، ولى براى مردم چنين نكرد . براى من نيز تنها در ساعتى از روز حلال شده و حرمت آن همچون گذشته ، برقرار است .
بخارى و مسلم « 2 » نيز اين روايت را به معنا آوردهاند .
هامش
( 1 ) - اخبار مكه ، ج 2 ، ص 5 - 124
( 2 ) - صحيح بخارى ، ج 6 ، ص 177 در العلم باب « ليبلغ الشاهد الغائب » و در الحج باب « لا يعضد شجر الحرم » و در مغازى باب منزل النبى صلى الله عليه و آله يوم الفتح و « مسلم » شماره « 1354 در الحج باب تحريم مكة و صيدها و خلافها و شجرها .