ديگرش و بويژه شرائع الاسلام و المعتبر يا به سخنان برخى شرحكنندگان كتابهاى او يا سخنان شاگردش علامه حلى در تذكره الفقهاء گردآورى شده بود .
هدف از اين كتاب ، ارائهء فقه استدلالى نيست ، بلكه براى نشاندادن تصويرى از فقه آل البيت ، آنرا برگزيديم . كسانى كه خواهان آشنايى با دلايل فقهى هستند مىتوانند به كتابهاى مفصل - كه برخى از آنها را نيز نام برديم - مراجعه كنند .
منابع احكام از نظر اماميه :
منابع احكام از نظر شيعه اماميه ، چهارتاست : قرآن ، سنت ، اجماع و عقل يا دلايل عقلى .
نخست : قرآن
از جمله بزرگترين نعمتهاى خداوند برمسلمانان آناست كه در قرآن اختلافى ندارند ؛ قرآن يك مسلمان در دورترين بخش باخترى با مسلمانى در دورترين بخش خاورى اين جهان تفاوتى با هم ندارند ؛ قرآنها در كشورهاى عربى كاملًا يكساناند و در آيه ، خط و رسمالخط با يكديگر اختلافى ندارند و اگر واژهء رحمت با تاى بلند نوشته شده باشد ، در همهء نسخههاى قرآنى و در هريك از سرزمينهاى اسلامى چنين است و ميان عرب و عجم يا سنى و شيعه از اين نظر اختلافى وجود ندارد .
علاوه بر چنين اتفاق كامل و شاملى در كتاب خدا ، مسلمانان در اينكه كتابشان ريسمان محكم الهى و يكى از دو گرانبها چيز و نخستين اصل و اساس شريعت است ، اتفاق نظر دارند . بىمناسبت نيست كه به نمونهاى از آنچه شيعهء اماميه از اميرمؤمنان على بن ابىطالب به نقل از رسول خدا ( صلى الله عليه و آله و سلم ) در مورد قرآن كريم نقل كردهاند ، اشاره كنيم ، مىفرمايد : « از رسول خدا ( صلى الله عليه و آله و سلم ) شنيدم كه مىفرمود : فتنهاى خواهد بود . گفتم : اى رسول خدا راه برونرفت از آن كداماست ؟ فرمود : كتاب خدا . درآن ، اخبار پيشينيان شما و آنچه به بعد از شما مربوط مىشود و حكم ميان شما در آناست ؛ سخن فصل است و شوخى نيست ، همانى است كه هواها آنرا منحرف نمىسازند و علما از آن سير نمىشوند و از فراوانى مراجعه ،