از آن گذشته مسابقهء تسليحاتى دو اردوگاه و هزينههايى كه در اين راه صرف مىكنند و نيز نيازهاى خلقهاى گذشته آنها و كوشش در بازسازى و اصلاح ويرانىهاى جنگ و پرداختن به ضعف مالى و نبود بازار براى توليدات آنها و بحران جارى اقتصادى و . . . همه و همه درآمد كشورهاى هر دو بلوك را كاهش داده و موقعيت آنها را متزلزل ساخته و ابهتشان را از ميان برده و آنها را در وضعى قرار داده كه در پى دوستى ما برآمدهاند ، به ما استقلال مىدهند و اين استقلال را پاس مىدارند ، حال آنكه همين كشورها بودند كه تا پيش از اين همچون شياطينى كه بر آدمهاى ضعيفالنفس چيره مىشوند ، بر ما مسلط بودند ؛ ما مدتهاى مديد در ترس و وحشت از آنها و نياز به جلب رضايت آنها در هر امر كوچك و بزرگى بهسر برديم .
يكى از اين دو اردوگاه امروز - هرچند در راستاى اهداف سياسى خود - جنبشهاى دينى را تشويق مىكند ، چيزى كه پيشتر هرگز وجود نداشت ، بنابراين چرا براى وارد كردن دين در هر مركز علمى ، و واجب دانستن آن براى هر فرد و آنرا به صورت اساس حكومت قرار دادن در هر كشور اسلامى شتاب نورزيم تا عليه هرگونه دشمنى ، خود را بيمه كنيم و بر هر مشكلى فايق آييم و به يارى آن براى هميشه از مبلغان الحاد و تفرقه ، رهايى يابيم و نسل سالم و نيرومندى را ايجاد كنيم ؟ چرا - در چنين فرصتى - روح اسلام را در دلها و كشورها وارد نكنيم تا حوادث روزگار آنرا متزلزل نسازد و دستان نيرومند يا ديكتاتور ستمگرى - در صورت مصلحت سياست در آينده - آنرا ناكام نسازند .
اگر مسلمان به اين خشنود باشد كه در زندگى ، قدرتمندى متعرض اقامهء نمازها و شعائرش نباشد يا بالاترين خواستهاش بناى مسجدى در محلهء خود يا برخوردارى از آزادى در پوشاك باشد يا از اينگونه تعارفها و چنين نوعى از استقلال خوشش آيد ، ولى خود را آمادهء بهدوش كشيدن تكاليف آزادى و استقلال نسازد ، به صراحت مىگويم - و واقعاً بايد با برادران خود صريح باشيم - در اين صورت هيچ اتفاقى نخواهد افتاد و حتى از اين هم بالاتر ، همين آزادىهاى موقتى كه به ما داده شده نيز
قصة التقريب ، أمة واحدة ، ثقافة واحدة ( سرگذشت تقريب يك فرهنگ ؛ يك امت ) ( فارسى ) — صفحة 236
مساهمون: خسرو شاهى
ص٢٣٦