را از او خواستند ولى او منكر شد و آنها وى را به ابن ابى شوارب قاضى تسليم كردند و پس از آن نيز به ادعاى راوى ، با مرگ ناگهانى عبيد اللّه بن خاقان و قيام صاحب الزنج در بصره ، او را فراموش كردند و از دستشان ، گريخت .
و در روايت ديگرى كه شيخ صدوق در الاكمال با سند خود به ابى الحسن بن - على بن سنان به نقل از پدرش آورده كه مىگويد : وقتى امام حسن عسكرى ( ع ) وفات يافت و گروههايى از قم و الجبال ( قسمت آذربايجان كنونى - م ) كه از وفات ايشان بىخبر بودند اموالى را بر ايشان آوردند وقتى به سامرا رسيدند و از وفات ايشان باخبر گشتند ، سراغ وارث ايشان را گرفتند به آنها گفتند كه بايد به برادرش جعفر - كه در آن هنگام با عدهاى آوازخوان و زيباروى به ساحل دجله رفته بود و تفريح مىكرد - مراجعه كنند آنها نيز به حضورش رسيدند و گفتند : سرور ما از قم و اطراف آن آمدهايم و همراه خود اموالى را براى امام حسن عسكرى ( ع ) آوردهايم حال به ما بگوييد كه مبلغ آنها چقدر است و از كجا گردآورى شدهاند . جعفر به آنها گفت : شما دروغ مىگوييد و چيزى به برادرم نسبت مىدهيد كه انجامش نمىداد اينها علم غيبى است كه جز خدا ، كسى از آنها آگاهى ندارد ، وقتى آن گروه سخن او را شنيدند به يكديگر نگاهى انداختند .
آنگاه جعفر به ايشان گفت : حال پولها را بدهيد . گفتند : ما گروهى هستيم كه به همين منظور ( رساندن پول به امام ) اجير شدهايم و تنها وقتى اموال را به شما مىدهيم كه نشانههايى از آنچه كه از برادر شما سراغ داشتيم از شما ببينيم . حال اگر امام باشيد دليلى بر ايمان بياوريد و گرنه اموال را به صاحبان آنها بازپس خواهيم برد . جعفر برخاست و به حضور خليفه رسيد و وى را عليه آنها تحريك كرد خليفه به آنها دستور داد اموال را به جعفر بپردازند گفتند : ما گروهى اجير هستيم و دستور داريم كه اموال را جز با علامت و نشانى كه معمولا با برادرشان داشتيم ، ندهيم امام حسن عسكرى ( ع ) دينارها ، صاحبان آنها و تعدادشان را برايمان بازمىگفت حال اگر اين آدم نيز برايمان بگويد به او مىدهيم و گرنه اموال را به صاحبانش بازپس خواهيم داد .
پس از آن ، ايشان از سامرا بيرون رفتند و در همان حال كه بيرون از شهر بودند جوانى به آنها رسيد و گفت : اى فلان و به همان ، اموال را بدهيد آنها نيز بازگشتند و به حضور امام ( ع ) رسيدند . امام نيز از مبلغ و صاحبان اموال خبرشان داد و آنها مبلغ را به ايشان دادند آنگاه به ايشان سفارش كرد كه از اين پس اموال را به سامرا نياورند بلكه پول يا نامهاى اگر دارند به نواب ايشان در بغداد ، تسليم كنند . راوى مىافزايد :
سيرة الأئمة الاثني عشر ( ع ) ( زندگانى دوازده امام ع ) ( فارسي ) — صفحة 562
مساهمون: هاشم معروف الحسني
ص٥٦٢