برخورد جعفر بن على با برادرزادهء خود حضرت مهدى ( عج )
حضرت امام هادى ( ع ) از تولد فرزندش جعفر ، خوشحال نبود و نسبت به سرنوشت وى ، نظر مثبتى نداشت و هنگامى كه علت اين امر را از ايشان جويا شدند آنچنان كه در روايت كشف الغمة اربلى آمده به زنى كه نگاه و حركت او را مىپاييد فرمود : او باعث ننگ تو مىشود و خلق بسيارى را گمراه مىسازد .
روايات بسيارى تأكيد بر آن دارند كه وقتى به سن بلوغ پا گذارد از اخلاق و تعاليم اسلامى و از خط مكتبى كه پدرانش ( ع ) براى اتمام حجت بر مردم و نجات آنها از گرفتاريها فراراهشان گذاردند ، منحرف شد و همنشينى با حكام و دستگاه آنها و نيز ميخوارگى و كارهاى زشت روى آورد بطورى كه پدرش ( ع ) ناگزير شد آنچنان كه در جلد دوم تاريخ سامرا آمده به برخى اصحابش بفرمايد : از فرزندم جعفر ، دورى كنيد كه او براى من همچون فرزند نوح است كه خداوند دربارهاش فرمود :
يا نُوحُ إِنَّهُ لَيْسَ مِنْ أَهْلِكَ إِنَّهُ عَمَلٌ غَيْرُ صالِحٍ
( سورهء هود - 46 ) ( اى نوح آن پسر از كسان تو نبود او كسى بود كه كار ناشايست مىكرد ) .
و هنگامى كه از احمد بن عبيد اللّه بن خاقان وزير معتمد عباسى كه دربارهء برادرش امام حسن عسكرى صحبت مىكرد دربارهء او سؤال كردند گفت : و من هو جعفر فيسأل عن خبره او يقرن به . احمد فرزند وزير در ادامه مىگويد : وقتى برادرش امام حسن عسكرى ( ع ) به خاك سپرده شد نزد پدرم آمد و به او گفت : براى من مقام و مرتبت برادرم را منظور كن من نيز سالانه بيست هزار دينار ، به تو مىرسانم ولى پدرم مسخرهاش