سفراى چهارگانه طى غيبت صغرى
راويان دربارهء غيبت امام محمد بن حسن عسكرى ( صاحب الزمان ( عج ) ) سخن گفته و به علل آن پرداخته و از امام صادق و امام موسى بن جعفر ( ع ) روايت كردهاند كه خداوند متعال از آن جهت ولادت ايشان را پنهان داشت و از چشمان مردم دور نگه داشت تا ناگزير به بيعت با كسى نگردد همچنانكه از امام باقر ( ع ) روايت شده كه ايشان از ترس بنى عباس ، پنهان شد و در روايت عبد اللّه بن فضل هاشمى آمده است :
امام صادق ( ع ) در پاسخ كسى كه فلسفهء غيبت امام مهدى را از ايشان جويا شد ، فرمود : اين مسأله تنها پس از ظهور حضرت ، برملا مىگردد همچنانكه فلسفهء آنچه خضر آورد نيز تنها پس از جدايى از موسى ، روشن شد امام بنا به آنچه در روايت آمده ، در ادامه مىفرمايد : اين كار ، از سوى خدا و رازى از رازهاى او و غيبى از غيبهاى اوست و وقتى كه بدانيم او به همه چيز آگاه است و حكيم ، تصديق مىكنيم كه همهء كارهايش از روى حكمتى است كه اقتضاى آن را داشته اگر چه بر من آشكار نباشد . و به نظر من ( نويسنده ) سخن از دلايل غيبت آن حضرت ، از غيبياتى است كه تنها خداوند از آن آگاه است و همانگونه كه در روايت عبد اللّه بن فضل از امام صادق ( ع ) آمده تنها به خدا مربوط مىشود و ما جز تسليم در برابر مشيت او ، نبايد كارى كنيم و شك كردن در زندگى ، ولادت و ظهور آن حضرت به هنگامى كه خداوند بخواهد ، در حد شك و ترديد در نبوت پيامبران و امامت پدران بزرگوار آن حضرت است .
پس از آنكه به دنبال وفات پدر آن حضرت ، امامت به ايشان انتقال يافت طى تقريبا هفتاد سال ، هيچ يك از مردم نمىتوانستند جز از طريق سفراى چهارگانهء ايشان ،