حسن عسكرى ( ع ) نزد على بن اوتامش كه دشمنى ديرينهاى با آل محمد و عداوت سختى با خاندان على داشت ، زندانى بود به او گفته شده بود بر آن حضرت سختگير و نسبت به ايشان هرگونه توهين و بدرفتارى روا دار . ولى چند روزى بيش نگذشته كه كمر به خدمت ايشان بست و تحت تأثير عظمت و بزرگوارى ايشان قرار گرفت و تبديل به آدمى شد كه بهترين سخنان را درباره ايشان مىگفت . و از برخى روايات چنين برمىآيد كه ايشان طى شش سالى كه پس از پدر زندگى كرد از سوى سه خليفهاى كه معاصر آنها بود ، چندين بار زندانى كشيد .
معتز عباسى آنچنان كه روايت مناقب ابن شهر آشوب اشاره دارد نسبت به امام كينه مىورزيد و سعى مىكرد ايشان را از سر راه بردارد در اين روايت آمده كه او به سعيد حاجب دستور داد امام حسن عسكرى را پنهان از مردم ، به قتل رساند و به او گفت :
ابا محمد ( امام حسن عسكرى ( ع ) ) را به كوفه ببر و به طورى كه كسى ترا نبيند گردنشان را بزن راوى در ادامه مىگويد : نامهء امام به ما رسيد كه در آن آمده بود : آنچه را شنيديد ان شاء اللّه منتفى خواهد شد و بعد از سه روز معتز از خلافت خلع شد و به قتل رسيد .
به نظر مىرسد كه خبر اين توطئه عليه جان امام ( ع ) به ميان شيعيان نيز سرايت كرده بود و امام مىخواست پيش از به اجرا درآوردن نقشههاى معتز ، آنان را با پيشبينى در مورد سرنوشت او ، اطمينان خاطر بخشد البته از امام و حتى از جز امام كسانى كه با آن دوره از تاريخ عباسى ، معاصر بودند جاى شگفتى نيست كه در پيشبينيهاى خود نسبت به سرنوشت شوم حكامى كه ارادهاى از خود نداشتند و يكى از شاعران با اين ابيات از جمله زير آنان را توصيف كرده ، درست پيشبينى كرده باشند :
- طغيان كردند و ملك را تقسيم نمودند ( چند پاره كردند ) و رهبر ما نقشى چون ميهمان داشت .
و در زمان خلافت مهتدى « صاحب الزنج » به اتفاق همراهان برده و فقرا و مستضعفين خود سر به قيام برداشت و توانست بر بصره و اطراف آن چيره گردد و ادعا داشت كه او از سلاله پيامبر ( ص ) است و نسبش به امام على بن ابى طالب ( ع ) مىرسد و همان كسى است كه برخى مورخين مدعيند على بن محمد بن احمد بن عيسى بن زيد بن - على بن الحسين ( ع ) مىباشد .
و در جلد دوم مروج الذهب مسعودى آمده كه او زاده يكى از روستاهاى رى بوده
سيرة الأئمة الاثني عشر ( ع ) ( زندگانى دوازده امام ع ) ( فارسي ) — صفحة 509
مساهمون: هاشم معروف الحسني
ص٥٠٩