اطمينانبخش نيست و عبارت مسعودى در « اثبات الوصية » القاگر آن است كه امام پس از آن كه به سن مناسب ازدواج رسيد ، تن به اين كار داد در اين روايت آمده است كه وقتى امام رضا ( ع ) وفات يافت مأمون به دنبال امام جواد ( ع ) فرستاد و ايشان به بغداد آمده و در نزديكى خانهاش ، منزل گزيدند و او تصميم گرفت كه دخترش ام الفضل را به ازدواج ايشان درآورد . « ابن الجوزى » مىافزايد : مأمون ايشان را گرامى داشت و آنچه كه به پدرش مىداد به او نيز داد . از عبارت امين در « اعيان الشيعة » نيز چنين برمىآيد كه امام جواد بعد از ازدواج بيشتر از هر جاى ديگرى در بغداد اقامت داشت و امام جواد در همان سالى كه در آن مأمون در « طرطوس » وفات يافت با اجازهء مأمون به اتفاق همسرش به حج رفت . در اعيان الشيعة آمده است : آنگاه امام جواد از مأمون اجازه رفتن به حج خواست و به اتفاق همسرش از بغداد ، قصد مدينه كرد . پس از عزيمت امام جواد به مدينه ، مأمون در طرطوس وفات يافت و با برادرش معتصم بيعت شد سپس معتصم ، امام جواد را فرا خواند و ايشان را به بغداد آورد ، و در ادامه مىگويد : مسعودى در اثبات الوصية مىگويد : در همان سالى كه مأمون عازم « بدندون » يكى از شهرهاى روم شد امام جواد همراه ام الفضل به قصد حج روانه مكه شد . ابو الحسن على فرزندش را كه كودكى بيش نبود ، همراه خود داشت كه او را در مدينه بجاى گذارد و خود به اتفاق ام الفضل پس از آنكه فرزندش ابو الحسن را به امامت پس از خود معين كرد راهى عراق شد . مأمون در روز پنجشنبه 13 رجب سال 218 در « بدندون » وفات يافت و هنگامى كه امام جواد عازم عراق گرديد معتصم و جعفر فرزند مأمون در انديشه نقشه و توطئهاى براى قتل ايشان بودند .
شيخ مفيد در ارشاد خود تصريح كرده است كه امام جواد ( ع ) در آخر ماه محرم سال 220 وارد بغداد شدند و در ذىقعدهء همان سال در آنجا وفات يافتند و در جاى ديگرى مىگويد : ايشان در مدينه ماندند تا اينكه معتصم در سال 225 ايشان را به بغداد فرا خواند كه در ذىقعدهء همين سال وفات يافتند .
مؤلفين با چنين ابهامى از مدت زمانى كه امام جواد بعد از پدر زندگى كرد و جايى كه در آن اقامت داشت ، صحبت كردهاند و از سخنانشان چنين مىتوان استنباط كرد كه امام جواد ( ع ) پس از فوت پدرشان از سوى مأمون به بغداد فرا خوانده شدند و در نزديكى منزل او ، اقامت گزيدند و مأمون تظاهر به نيكى و بزرگداشت ايشان كرد تا تهمت قتل پدرشان را از خود دور سازد و پس از رسيدن به سن ازدواج ، دختر خود را
سيرة الأئمة الاثني عشر ( ع ) ( زندگانى دوازده امام ع ) ( فارسي ) — صفحة 454
مساهمون: هاشم معروف الحسني
ص٤٥٤