كه او در امامت امام رضا پس از پدر ترديد داشته و برخى از او روايت كردهاند كه گفته است : وقتى موسى بن جعفر وفات يافت به حضور على بن موسى رفتم درحالىكه به مرگ پدرش ايمان نداشته و امامت وى را قبول نداشتم و اجازه ورود خواستم و وارد شدم مرا به خود نزديك كرد و مهربانى كرد مىخواستم دربارهء پدرش از او سؤال كنم كه پيش دستى كرده و فرمود : اى حسين اگر مىخواهى خداوند بىپرده بر تو نظر افكند و تو نيز بىپرده خدا را ببينى با آل محمد و ولى امر از آنان ، دوستى كن . گفتم : به خداوند توجه مىكنم فرمود : آرى به خدا . آنگاه در مورد فوت پدر و امامت او ، اطمينان حاصل كردم .
ديگرى احمد بن محمد بن عيسى اشعرى كه به تعبير شيخ محمد طه در الاتقان ، شيخ قم ، سرشناس و فقيه آن بود و مىافزايد كه او « رئيسى » بود كه با « سلطان » ديدار مىكرد و از امام رضا روايت كرده و از محضرشان كسب فيض كرده و كتابهايى تأليف كرده كه گروهى از معاصرين وى از او نقل كردهاند او امام جواد و امام هادى را درك كرده و از ايشان روايت كرده و تصريح به امامت امام على الهادى پس از پدرش امام جواد ( ع ) را نيز روايت كرده است .
ديگر حسن بن محبوب سراد است كه از محضر امام رضا كسب فيض كرده و از ايشان روايت كرد همچنانكه شصت تن از ياران امام صادق ( ع ) را درك كرد و از ايشان روايت كرد . مؤلفين در احوال راويان ، او را در شمار « اصحاب الاجماع » كه جملگى به علم و فقه ايشان معترفند ، آوردهاند .
ديگرى ، عبد اللّه بن طاووس است كه از محضر امام رضا بهره گرفت و از او و فرزندش امام جواد روايت كرد و حسن بن احمد مالكى از او نقل كرده كه گفته است :
از امام رضا ( ع ) پرسيدم : برادرزادهاى دارم كه دخترم را به ازدواجش درآوردم او ميخواره است و هميشه دم از طلاق مىزند . به او فرمود : اگر از برادران تست كه چيزى بر او نيست و اگر از اينان است او ( دخترت ) را از او بگير كه در پى متاركه است . عرض كردم از پدرانت ( ع ) روايت شده كه فرمودهاند : از زنان سه طلاقه در يك مجلس ، برحذر باشيد كه آنها داراى همسر هستند . فرمود : اين در مورد برادران تست و نه در مورد آنها و بدان كه هر كس به دين قومى درآمد بايد كه ملزم به احكام آنها باشد راوى در ادامه مىگويد : به ايشان عرض كردم : يحيى بن خالد برمكى پدرت موسى بن جعفر را مسموم كرد . فرمود : آرى او ايشان را با سى دانه خرما مسموم ساخت .
سيرة الأئمة الاثني عشر ( ع ) ( زندگانى دوازده امام ع ) ( فارسي ) — صفحة 429
مساهمون: هاشم معروف الحسني
ص٤٢٩