آن حضرت از جمله مىفرمود :
چيزى بيش از درخواست ، نزد خداوند خوشايندتر نيست و قضا و قدر را جز دعا ، دفع نمىكند و كار خيرى كه از هر كار خير ديگرى ، زودتر پاداش بدان تعلق مىگيرد نيكى كردن است و كار شرى كه از همهء كارهاى شرّ ديگر ، مجازاتش زودتر است زناست و عيب آدمى را همين بس كه آنچه را كه در خود نمىبيند در مردم مشاهده كند و مردم را به چيزى كه خود قادر به انجامش نيست ، فرمان دهد و همنشينش را در آنچه به وى مربوط نيست ، بيازارد .
و در وصيتى به يكى از دوستانش ، آمده است : ترا به پنج چيز سفارش مىكنم :
اينكه اگر مورد ستم قرار گرفتى ، ستم روا مدار و اگر مورد خيانت واقع شدى ، خيانت نكن و اگر دروغگويت خواندند ، بخشم نيايى و اگر ستايشت كردند شادمان نشوى و اگر سرزنشت كردند آزرده و بىتاب ، مگردى . و درباره آنچه دربارهات گفته شده انديشه كن چه افتادنت از چشم خدا در برابر خشم از حقيقت ، نسبت به بيم افتادن از چشم مردم ، مصيبت گرانترى است و چنانچه بر خلاف آنچه دربارهات گفتهاند بودى بدون رنج و مشقت ، ثوابى بدست آوردهاى و در صورتى كه مردم شهر تو دربارهات متفق گشته معتقد شدند كه آدم بدى هستى ، اندوه به دل راه مده و اگر گفتند آدم خوبى هستى ، اين سخن خوشحالت نكند و برابر همهء اينها ، خويشتن خود را بر كتاب خدا عرضه كن چنانچه راه آن را پيموده بودى و در پرهيزكاريهايش پرهيز كرده بودى و در آنچه ترغيبت كرده بود راغب بودى و از بيم و هراسش ، بيمناك گشته بودى ، استوار باش و هراس بدل راه مده و بشارت باد ترا كه آنچه دربارهات گفتهاند زيانت نمىرساند و اگر در تضاد با قرآن بودى چه چيز ترا نسبت به خويشتن مغرور مىسازد . مؤمن همواره در انديشهء مجاهده با نفس خويش است تا خود را بر هواهايش ، غالب گرداند و در اين راه ، يك بار در جهت كسب محبت الهى ، با هوايش مخالفت مىكند و در برابرش مقاومت مىكند و بار ديگر نفسش او را مغلوب مىسازد و پيروى هوايش مىكند كه در اين صورت خداوند توانى به وى مىبخشد و نيرو مىگيرد و از لغزشش ، درمىگذرد و او نيز متذكر مىگردد و به توبه روى مىآورد . اى جابر ! كمى رزق و روزى را به منظور سپاس و حمد الهى ، زياده بين و بسيارى طاعت الهى را در جهت كسب عفو الهى ، اندك شمار تا اينكه مىفرمايد : از اعتماد كردن به غير امين ، برحذر باش و بدان كه دانشى چون دانش سلامتجويى نيست و عقلى چون مخالفت هوا وجود ندارد و فقرى چون فقر دل
سيرة الأئمة الاثني عشر ( ع ) ( زندگانى دوازده امام ع ) ( فارسي ) — صفحة 232
مساهمون: هاشم معروف الحسني
ص٢٣٢