كه از عدل سخن گويند ولى در برخورد با ديگرى ، با آن مخالفت نمايند . راستى گفتار و پاكدامنى و اجتهاد و امانتدارى نسبت به هر آن كس كه امانتى نزد شما گذارد اعم از اينكه آدم خوب يا بدى باشد ، پيشه كنيد و اگر قاتل على بن ابى طالب ( ع ) امانتى نزد من مىسپرد آن را براى وى نگه مىداشتم .
و از جمله سفارشهايى كه به فرزندش امام جعفر صادق ( ع ) فرمود ، اينكه : خداوند متعال سه چيز را در سه چيز پنهان داشته رضا و خشنودى خود را در اطاعت وى پنهان كرده پس مبادا كه طاعتش را دست كم گيريد كه چه بسا رضامندى وى در آن است و خشم خود را در معصيتش پنهان ساخته و مبادا كه معصيتش را خرد بشمريد كه ممكن است غضبش در آن باشد و اوليا و دوستان خود را در ميان آفريدگانش ، پنهان كرد مبادا كسى را تحقير كنيد و خوار شماريد كه چه بسا هم او يكى از اولياى خدا باشد .
علاوه بر تصريح پيامبر ( ص ) نسبت به امامت آن حضرت ، امام على بن الحسين ( ع ) نيز بنا به آنچه در كافى و ديگر مجاميع حديث به روايت افراد عادل و مورد اعتماد از راويان احاديث اهل بيت ( ع ) ، در مورد امامت ايشان ، تصريح داشتهاند همچنانكه خود آن حضرت نيز در آخرين مرحله از زندگى خويش ، در مورد جانشين خود امام جعفر صادق ( ع ) ، به صراحت سخن گفتند . آن حضرت در سن پنجاه و هفت سالگى و به سال 114 هجرى - كه سالهاى ديگرى نيز ذكر شده - در زمان يزيد بن عبد الملك ، به لقاى خدايش رفت . و هفت تن فرزند دختر و پسر بجاى گذارد كه بزرگترين آنها جعفر بن محمد صادق بود كه كنيهاش از او بود مادر اين فرزند ( همسر امام باقر ) ، فاطمه يا قريبة دختر قاسم بن محمد بن ابى بكر با كنيهء « ام فروة » كه مادرش اسماء دختر عبد الرحمن بن ابو بكر بود و در اشاره به همين مطلب است كه امام صادق ( ع ) فرمود : ابو بكر مرا دو بار ، به دنيا آورد .
سيرة الأئمة الاثني عشر ( ع ) ( زندگانى دوازده امام ع ) ( فارسي ) — صفحة 235
مساهمون: هاشم معروف الحسني
ص٢٣٥