آورده بودند و در يكى از آنها آمده كه نخستين كسى كه فرمان به ضرب سكههاى اسلامى داد امام على بن ابى طالب ( ع ) در بصره به سال چهلم هجرى بود ، « رأس البغل » سكههاى درهمى را براى عمر بن الخطاب به سبك سكههاى ايرانى ضرب كرد كه به درهمهاى بغلى معروف است . احتمال هست كه چنين باشد ولى در همان حال معامله با پول رايج روم در كنار آن پول ، متداول بود ولى هنگامى كه عبد الملك بن مروان به توصيهء امام محمد باقر ( ع ) سكه ضرب كرد ، معامله با سكههاى ديگر ، منع گرديد . چيزى كه قابل توجه است و سؤال برانگيز اينكه روايات حكايت از آن دارند كه تاريخ ضرب سكههاى اسلامى به سال هفتاد و شش هجرى بازمىگردد كه در آن هنگام عبد الملك با اشارهء امام محمد باقر ، اقدام بدان كار كرد ، امام باقر در آن روز نوزده سال عمر داشتند و هنوز شهرتى ( بعنوان امام شيعيان ) بهم نزده بودند پدر ايشان امام زين العابدين ( ع ) نيز هنوز در قيد حيات بودند و تا به سال نود و پنج هجرى زندگى كردند و پس از اين تاريخ بود كه امامت به فرزندش امام باقر ( ع ) منتقل گرديد كه پانزده سال از وفات عبد الملك گذشته بود . اين نيز امكان دارد كه كسى كه عبد الملك با او مشورت كرده بود وى را به مشورت با امام زين العابدين ، فرا خوانده بود زيرا ايشان امام بودند و در ميان مسلمانان شهرت داشتند همچنانكه بعيد هم نيست كه بنابه نص صريح روايت مزبور ، فرد مورد مشورت عبد الملك همان امام محمد باقر ( ع ) بودند زيرا ايشان نيز در ميان مسلمانان شهرتى داشتند و شايستگيهاى امامت ربطى به عدد سال عمر امام ندارد و اين نكته براى كسى كه در تاريخ شكوهمند و آثار جاويدان آنها كه خداوند ارزانى داشته و به ارثشان رسانده ، كاملا روشن و آشكار است .
سيرة الأئمة الاثني عشر ( ع ) ( زندگانى دوازده امام ع ) ( فارسي ) — صفحة 230
مساهمون: هاشم معروف الحسني
ص٢٣٠