فرزندان امام ( ع )
شيخ مفيد در ارشاد خود و « ابن الصباغ » در « الفصول المهمة » مىگويند كه تعداد فرزندان پسر و دختر ايشان پانزده تن بوده كه يازده تن پسر و چهار دختر بودند كه بزرگترين و بزرگوارترين پسران امام محمد بن على ملقب به باقر العلوم بود كه مادرش فاطمه دختر امام حسن ( ع ) ، بود .
و در طبقات ابن سعد آمده است كه فاطمه دختر امام حسن ( ع ) براى آن حضرت ، چهار پسر به دنيا آورد كه عبارتند از حسن ، حسين اكبر ، محمد باقر و عبد اللّه كه به اين آخرى نيز ناميده مىشد . ظاهرا ، امام محمد باقر ( ع ) بزرگترين فرزند ايشان بود كه در سال پنجاه و هفت هجرى به دنيا آمد و به هنگام شهادت جدش امام حسين ( ع ) ، سه سال داشت از ديگر فرزندان پسر ايشان ، زيد بن على ، و على بن على بوده كه مادرش بنا به آنچه در تذكرة الخواص آمده ، « ام ولد » نام داشته است .
ابن خشاب در كتاب خود مواليد اهل البيت مىگويد : فرزندان پسر آن حضرت ، هشت تن بودند و دخترى نداشت . گفتههاى ديگرى نيز آمده است . مشهورترين و ارجمندترين آنان ، امام محمد باقر بوده كه در بخش ويژهء آن حضرت از اين كتاب ، دربارهاش ، صحبت خواهيم كرد . و زيد بن على الشهيد در خانهء امام زين العابدين ، نوادهء على بن ابى طالب دروازهء شهر دانش ، در خانهاى كه گهوارهء دانش و خرد بشمار مىرفت ، پرورش يافت و تمايلات ، گرايشها و ديدگاههايش شكل گرفت و بدون ترديد او در نخستين سالهاى تحصيلاتش ، قرآن كريم را حفظ كرد و پس از قرآن ، روى به حديث آورد و آن را از پدرش فرا گرفت و بعد از مدت زمانى ، به عنوان فقيه و دانشمند و