قيامت دل او را خرّم خواهد گرداند .
همچنين مىفرمايد : زبان آدمى ، هر صبح به حضور ديگر اعضا و جوارح مىرسد و مىپرسد چگونه هستيد ؟ پاسخش مىدهند خوب هستيم به شرطى كارى به ما نداشته باشى . آدمى به زبان است كه عقوبت مىشود يا مورد پاداش و ثواب قرار مىگيرد .
راويان نقل مىكنند كه گروهى از اهل عراق بر امام زين العابدين ( ع ) وارد شدند و ابو بكر و عمر و عثمان را به بدى ياد كردند و دشنامشان دادند . حضرت به ايشان فرمود : آيا به من مىگوييد كه شما كه هستيد ؟ شما از مهاجران اوليهاى هستيد كه براى جلب رضاى خداوند و برخوردارى از فضل او از خانه و كاشانه و مال خود گذشتند و خدا و رسول او را يارى كردند و همانا راستگويانند ؟ گفتند : خير . فرمود : پس آيا شما از كسانى هستيد كه سراى اسلام [ مدينه ] را جايگاه گرفتند و به دين و ايمان ( پيش از آمدن مهاجران ) دل فرو دادند و هر كس به سوى آنها هجرت كند دوست مىدارند درحالىكه در دلشان هيچ گونه نيازى به آنچه آنها دارند ، ندارند و ميهمان را بر خود مىگزينند هر چند كه به خوراك نيازمندند ؟ گفتند : خير . فرمود : شمايى كه از هيچكدام از اين دو گروه نيستيد من گواهى مىدهم در شمار كسانى نيز نيستيد كه خداوند دربارهء آنها فرموده است :
وَ الَّذِينَ جاؤُ مِنْ بَعْدِهِمْ يَقُولُونَ رَبَّنَا اغْفِرْ لَنا وَ لِإِخْوانِنَا الَّذِينَ سَبَقُونا بِالْإِيمانِ وَ لا تَجْعَلْ فِي قُلُوبِنا غِلًّا لِلَّذِينَ آمَنُوا
( آنانى كه پس از ايشان آمدند مىگويند پروردگارا ما و برادران ما را كه پيش از ما ايمان آوردند ، ببخشاى و در دل ما نسبت به ايمانآورندگان كينهاى قرار مده ) . برويد و از اينجا دور شويد .