بيان آيه 283
شرح لغات :
رهان : چيزهايى كه گرو ميگذارند و فعل آن « رهن » است .
و جمله : « رهنت عند فلان رهنا » يعنى نزد فلان شخص چيزى را گرو گذاشتم .
تفسير :
سپس خداوند حكم حصول اطمينان از راه گرو گذاردن را در صورت نبودن شاهد بيان مىنمايد :
« وَ إِنْ كُنْتُمْ عَلى سَفَرٍ وَ لَمْ تَجِدُوا كاتِباً فَرِهانٌ مَقْبُوضَةٌ »
و در صورتى كه شما معامله كنندگان و قرض دهندگان در سفر باشيد و نويسندهاى كه سند آن را بنويسد و گواهى كه شاهد آن باشد نيافتيد وثيقه شما بايد گرويى باشد كه آن را در اختيار طلبكار قرار دهيد .
و باجماع و اتفاق دانشمندان اسلام در صحت رهن شرط است كه حتماً در اختيار طلبكار درآيد و الا اساساً عقد رهن محقق نخواهد شد .
« فَإِنْ أَمِنَ بَعْضُكُمْ بَعْضاً »
و اگر طلبكار به بدهكار اطمينان داشته و او را امين بداند و در برابر آن سند و رهنى نگيرد ،
« فَلْيُؤَدِّ الَّذِي اؤْتُمِنَ أَمانَتَهُ »
در اين صورت بر بدهكار لازم است كه امانت و طلب او را انكار نكرده و بدون كم كردن بطور تمام در وقت معين آن را بپردازد و حق ندارد طلب او را بامروز و فردا كردن از وقت مقرر تأخير اندازد .
« وَ لْيَتَّقِ اللَّهَ رَبَّهُ »
و بايد او از كيفر خدا بترسد و در مورد مال طلبكار انكار يا كم نكند .
« وَ لا تَكْتُمُوا الشَّهادَةَ »
اين جمله خطاب به گواهان است يعنى نبايد وقتى