پيامبر ( ص ) به او فرمود :
لا يلدغ المؤمن من جحر مرّتين .
: « مؤمن از يك سوراخ بيش از يك بار گزيده نمىشود » .
پيامبر ( ص ) حكم اعدام هر دو نفر را صادر كرد ، و حكم آنحضرت اجرا شد .
در مورد معاوية بن مغيره ، سخنى هست كه اينجا جاى شرح آن نيست ، در اين باره به كتب مربوط مراجعه گردد .
سريّه رجيع ، و شهادت مبلّغين اسلام
ابن اثير در كتاب تاريخ كامل در ذكر حوادث سال چهارم هجرت مىگويد : در ماه صفر اين سال ، ماجراى جنگ رجيع رخ داد ، سبب اين جنگ اين بود كه :
جمعى توطئهگر از اعراب قبيلهء « عضل و قاره » به حضور پيامبر ( ص ) آماده و به دروغ گفتند : آئين اسلام به ميان ما راه يافته ، گروهى از مسلمين آگاه را نزد ما بفرست تا احكام و قرآن و برنامههاى اسلام را به ما بياموزند .
پيامبر ( ص ) شش نفر را به سوى آنها فرستاد ، و عاصم بن ثابت و به قولى مرثد بن ابى مرثد را سرپرست آنها كرد .
وقتى كه اين شش نفر به محل رسيدند به آموزش مشغول شدند ، دشمنان حيله و نيرنگ خود را آشكار نموده ، طايفه بنو لحيان را كه تيرهاى از قبيلهء هذيل بودند ، در كمين اين شش نفر قرار دادند ، صد نفر از آن طايفه براى كشتن آن شش نفر مبلّغ حركت نمودند ، آن شش نفر به كوهى كه در آنجا بود پناه بردند .
طايفه بنو لحيان به آنها گفتند : « اگر بدون جنگ تسليم شويد ، ما عهد مىكنيم كه هيچيك از شما را نكشيم » .
عاصم گفت : « سوگند به خدا من در عهد و پناه هيچ كافرى در نمىآيم ، خدايا پيغمبرت را از حال ما آگاه ساز » ، عاصم با دو نفر از همراهانش بنامهاى مرثد و خالد بن بكير با آنها جنگيد و به شهادت رسيدند .