9 - غزوهء سويق
روز يكشنبه پنجم ماه ذيحجّه ، آغاز بيست و دوّمين ماه هجرت بود كه اين غزوه رخ داد . و اين غزوه را غزوهء سويق مىنامند زيرا بيشترين خواروبار مشركان ، سويق ( آرد نرم گندم يا جو ) بود كه مسلمين آن را به غنيمت گرفتند .
علّت اين غزوه اين بود كه ابو سفيان هنگامى كه كاروان تجارتى خود را از سرزمين بدر به سوى مكّه مىبرد ، نذر كرد كه با زنان همبستر نشود و به موى سرش روغن نزند تا با محمد ( ص ) بجنگد ، از اين رو در مكّه با دويست سواره از قبيلهء قريش بيرون آمد تا به نذر خود وفا كند ، او با همراهان تا سرزمين عريض سه ميلى مدينه آمدند ، در آنجا نخلى از خرما را آتش زدند و يك نفر مسلمان از انصار را كشتند ، آنگاه ابو سفيان با خود گفت كه نذرش ادا شده ، از همانجا به سوى مكّه باز گشت .
رسولخدا ( ص ) همراه دويست نفر از مهاجران و انصار به تعقيب آنها پرداختند ، ابو سفيان و همراهانش براى اينكه زودتر از معركه بگريزند ، بارهاى خود را كه سويق ( آرد نرم ) بود در راه به زمين ريختند و فرار مىكردند ، و مسلمين آنها را براى خود برمىداشتند ، پيامبر ( ص ) با اصحابش به محل معروف قرقرة الكدر رسيدند و بى آنكه به مشركان برسند ، از آنجا به سوى مدينه مراجعت نمودند .
10 - غزوهء غطفان
نام ديگر اين جنگ « ذى امر » است كه در جانب نجد از ديار غطفان در روز 12 ربيع الاوّل در آغاز بيست و پنجمين ماه هجرت رخ داد .
علّت بروز اين جنگ اين بود كه جمعى از قبيلهء بنى ثعلبه و محارب ، اجتماع كردند تا بر ضد حكومت اسلامى شورش نمايند ، دعثور بن حارث محاربى آنها را به گرد هم جمع كرده بود ، و خطيب در تاريخ خود ، وى را با نام غورث ياد كرده است كه آدم شجاعى بود .