پرچمدار اسلام حضرت حمزه ( ع ) بود ، خداوند رعب و وحشت در قلوب يهود بنى قينقاع افكند ، آنها سرانجام از قلعهها بيرون آمده و به حكم و فرمان پيامبر ( ص ) تسليم شدند ، رسول خدا ( ص ) به منذر بن قدامه فرمان داد تا دست آنها را از پشت ببندد ( و براى قتل آماده سازد ) .
عبد اللّه بن ابىّ بن سلول ( كه منافق بود ) وساطت كرد و در آزادى آنها اصرار نمود ، سرانجام رسول خدا ( ص ) دستور تبعيد آنها را از مدينه به سوى شهر اذرعات شام صادر نمود ، آنها از مدينه به سوى اذرعات كوچ كردند ، مسلمين در قلعهء آنها سلاح و وسائل بسيار بدست آوردند .
يهود بنى قينقاع با عبد اللّه بن ابىّ و عبادة بن صامت هم سوگند بودند كه بهمديگر كمك كنند ، عبادة بن صامت از پيمان سوگند با آنها و دوستى با آنها بيزارى جست و آيه زير در مورد عبد الله بن ابىّ و عبادة بن صامت نازل گرديد :
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَتَّخِذُوا الْيَهُودَ وَ النَّصارى أَوْلِياءَ
: « اى كسانى كه ايمان آوردهايد ، يهود و نصارى را تكيهگاه خود قرار ندهيد » ( مائده - 51 ) .
8 - غزوهء كدر
اين غزوه در ماه شوّال سال دوّم هجرت واقع شد و به قول ديگر در ماه محّرم سال سوّم هجرت رخ داد ، به اين ترتيب كه : به پيامبر ( ص ) خبر رسيد ، قبيله بنى سليم در كنار آبگاه خود كه كدر ( بر وزن ظهر ) نام داشت ، اجتماع نمودهاند تا بر ضد اسلام شورش كنند ، پيامبر ( ص ) با جمعى به سوى آنها حركت كرد ، و سه شب كنار آن آبگاه توقّف نمود ، و بى آنكه با آنها برخورد كند و جنگى واقع شود ، به سوى مدينه بازگشت .
و بنا به قولى آنحضرت در دهم شوّال به مدينه مراجعت نمود .