وَ الطَّيِّبُونَ لِلطَّيِّباتِ »
( آيه 26 ) وقتى قارى به « للخبيثات » برسد و نفس كم آورد و در « و الطيبات » وقف كند ، در معنى منظم قرآن كريم ، فساد مترتب مىشود زيرا - در آن صورت معنى چنين خواهد شد ، زنان ناپاك به مردان ناپاك ، و مردان پليد به زنان پليد ، و زنان پاك تعلق دارند . و فاسد بودن اين معنى براى كسى مخفى نيست .
و مثل آيه 18 سوره رعد / 13
( لِلَّذِينَ اسْتَجابُوا لِرَبِّهِمُ الْحُسْنى )
وقتى قارى « الحسنى » را به
« وَ الَّذِينَ لَمْ يَسْتَجِيبُوا لَهُ »
وصل كند و نفس كم آورد و در همان محل وقف كند معنى فاسد مىشود زيرا در آن صورت معنى چنين خواهد شد كه : بهشت براى كسانى است كه خدايشان را اجابت كردند و براى كسانى كه او را اجابت نكردند . و « حسنى » به معنى بهشت است و بطلان اين معنى كاملا واضح است . زيرا برابرى پاداش براى فريقين وجود ندارد .
خداى عز و جل در آيه 28 سوره ص / 38 مىفرمايد :
« أَمْ نَجْعَلُ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ كَالْمُفْسِدِينَ فِي الْأَرْضِ أَمْ نَجْعَلُ الْمُتَّقِينَ كَالْفُجَّارِ »
. آيا كسانى را كه ايمان آوردهاند و عمل صالح انجام دادهاند مثل تبهكاران در روى زمين قرار دهيم يا متقيان را مثل فجار قرار دهيم ؟