وقتى اين را دانستى ، بدانكه اين كلمه در چهار جاى قرآن ذكر شده است .
اول در آيه 44 سوره اعراف / 7
« فَهَلْ وَجَدْتُمْ ما وَعَدَ رَبُّكُمْ حَقًّا قالُوا نَعَمْ »
دوم در آيه 114 سوره اعراف / 7
« وَ جاءَ السَّحَرَةُ فِرْعَوْنَ قالُوا : إِنَّ لَنا لَأَجْراً إِنْ كُنَّا نَحْنُ الْغالِبِينَ 113 قالَ نَعَمْ وَ إِنَّكُمْ لَمِنَ الْمُقَرَّبِينَ »
سوم در آيه 42 سوره شعراء / 26
« أَ إِنَّ لَنا لَأَجْراً إِنْ كُنَّا نَحْنُ الْغالِبِينَ 41 ، قالَ نَعَمْ وَ إِنَّكُمْ إِذاً لَمِنَ الْمُقَرَّبِينَ »
چهارم در آيه 18 سوره صافات / 37
« أَ إِذا مِتْنا وَ كُنَّا تُراباً وَ عِظاماً أَ إِنَّا لَمَبْعُوثُونَ 16 أَ وَ آباؤُنَا الْأَوَّلُونَ 17 قُلْ نَعَمْ وَ أَنْتُمْ داخِرُونَ »
حال كلامى را بشنو كه در خصوص حكم وقف در اين آيات وجود دارد :
آيهء اول : وقف در اين آيه ، وقف كافى است ، زيرا « قالوا نعم » جواب اهل دوزخ در ازاى سؤال اهل بهشت است ، و آن اين است كه :
« فَهَلْ وَجَدْتُمْ ما وَعَدَ رَبُّكُمْ حَقًّا »
و كلام فائدهاى را داده است كه براى سكوت متكلم با ذكر سؤال و جواب كافى است .
و قول خداى تعالى ،
« فَأَذَّنَ مُؤَذِّنٌ بَيْنَهُمْ . . . »
اخبارى از جانب خداى