است كه گفته : « فانتقمنا منهم بسبب ما ارتكبوا من الجرم » يعنى از آنها انتقام گرفتيم به جهت جرمى كه مرتكب شده بودند و وقتى انتقام از آنان ، به خاطر جرمشان باشد حتما از روى حق و عدل خواهد بود .
مضافا به اينكه ما در صدد بيان آن نيستيم كه ، انتقام خداى تعالى از تكذيب كنندگان حق و عدل است ، زيرا براهين عقلى و نقلى دلالت دارند به اينكه خداى تعالى متصف به عدل است و منزه و برى از ظلم مىباشد . مىفرمايد :
« وَ ما ظَلَمْناهُمْ وَ لكِنْ كانُوا أَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ »
آيه 118 سوره نحل / 16 و مىفرمايد :
« وَ ما ظَلَمْناهُمْ وَ لكِنْ كانُوا هُمُ الظَّالِمِينَ »
آيه 76 سوره زخرف / 43 و مىفرمايد :
« إِنَّ اللَّهَ لا يَظْلِمُ مِثْقالَ ذَرَّةٍ »
آيه 40 سوره نساء / 4 .
و در حديث قدسى است « يا عبادى انى حرمت الظلم على نفسى و جعلته بينكم محرما فلا تظالموا » ترجمه آيات و حديث قدسى چنين است كه : « ما به آنان ستم نكرديم ايشان خود به خويشتن ظلم كردند » ، « ما به آنان ظلم ننموديم آنان خود ستمگر بودند » ، « اى بندگان من ، من ظلم را بر خود حرام كردم و در بين شما هم آن را تحريم نمودم ، به همديگر ستم نكنيد » .
پس خداى تعالى عقوبت نمىفرمايد مگر آن كس را كه سزاوار مجازات است به سبب تجاوزهايى كه در محرمات الهى داشته است .