نظير آن جملهء
« أَوْرَثْنَا الْقَوْمَ الَّذِينَ كانُوا يُسْتَضْعَفُونَ مَشارِقَ الْأَرْضِ وَ مَغارِبَهَا الَّتِي بارَكْنا فِيها »
در آيه 37 اعراف / 7 مىباشد كه با واو به جمله
« فَانْتَقَمْنا مِنْهُمْ فَأَغْرَقْناهُمْ فِي الْيَمِّ بِأَنَّهُمْ كَذَّبُوا بِآياتِنا وَ كانُوا عَنْها غافِلِينَ »
آيه 136 سوره اعراف عطف شده است .
و نظير اين آيات
« وَ نَجَّيْنَا الَّذِينَ آمَنُوا وَ كانُوا يَتَّقُونَ »
در آيه 18 سوره فصلت / 41 مىباشد كه با واو به جملهء
« فَأَخَذَتْهُمْ صاعِقَةُ الْعَذابِ الْهُونِ بِما كانُوا يَكْسِبُونَ »
آيه 17 همان سوره عطف شده است . اين آيات در سورههاى اعراف و فصلت به معنايى دلالت مىكنند كه آيه روم به آن دلالت مىكند و معنى اين آيات همه يكى است و همه آنها به بيان سنت اللّه ، در ارتباط با بندگان او پرداخته است .
خدا از تكذيب كنندگان پيامبران ، و تكذيب كنندگان آياتش انتقام مىگيرد ، و ايمان آورندگان به پيامبران ، و مؤمنين به كتب و آيات را با تأييد و يارى خود مىنوازد .
اما اينكه گفتهاند : وقف در كلمه « حقا » ، اشعار است به اينكه انتقام خدا ، از امتهايى كه پيامبرانشان را تكذيب كردهاند حق و عدل است ، جواب مىگوئيم :
اين اشعار از قول خداى تعالى ،
« مِنَ الَّذِينَ أَجْرَمُوا »
، گرفته شده است ، و مقتضاى ظاهر اين بوده كه ، گفته شود از آنها انتقام گرفتيم ، تا كلام بر يك نسق باشد . ولى مخالف با مقتضاى ظاهر رفتار شده تا معلوم شود كه انتقام از آنها به خاطر جرمشان بوده است ، مثل اين