تخطي إلى المحتوى الرئيسي

إحياء الأطفال مظفري ( فارسي ) — صفحة 106

مساهمون:

ص١٠٦
انها لازم مىشود در أطفال صغار مقدار مايعى كه حقنه مىكنند بايد بيشتر از دوازده إلى هيجده مثقال نباشد واز دو سال تا پنج سال از بيست تا سى مثقال واز پنج تا ده سال چهل تا پنجاه مثقال ودر جوانان شصت إلى هشتاد تا صد مثقال باشد وآن را حقنهء بزرك ونصف آن را نصف حقنه وربع آن را ربع حقنه كويند درجهء كرمى مايعى كه حقنه مىشود بايد برحسب سنّ وموقع از پانزده إلى سى وشش درجه باشد هركاه دواء قوئى حقنه مىكنند كه مىخواهند زود جذب شود بايد مقدار مايع ان نصف ان‌چه مذكور نموديم باشد ولودانم داخل ان كنند كه معاء مستقيم را خدر كند وخيلى تحريك نشود وقتىكه مىخواهند چنين دواء قوئى را حقنه كنند بايد قبل از ان براي تخليهء اثفالى كه در روده است حقنهء بزركى نسبت بسنّ أو از آب يا لعاب خطمى وغيرها كنند مقدار ادويهء قويّه كه داخل حقنه مىكنند نبايد بيشتر از ضعف آنكه از دهان استعمال مىشود باشد بجهة اينكه اتفاق افتاده دواى سمّى را بيش از اندازه داخل حقنه كرده‌اند موجب مسموميّت شده است اكر مقصود از حقنه تخليهء اثفال روزه است قدرى خبازى يا سبوس را باندازهء كه براي حقنه هر سنّ معيّن كرديم در آب طبخ كنند وبحرارت سى وپنج درجه حقنه نمايند واكر مقصود از حقنه اينست كه دوا در اندرون بماند وخارج نشود فائدهء خود را ببخشد آن وقت بايد مقدار مايع خيلى كم يعنى چهار مثقال باشد كه تقاضاى دفع نكند بايد الت حقنه نرم وكوچك از بلور يا كاور نشو وسر لولهء ان باريك از استخوان يا كاو ونشو باشد وآن را چرب كرده بكذارند از استعمال محقنه‌ها كه در إيران از شيشه يا برنج مىسازند اجتناب كنند كه طفل را مجروح مىكند

ضماد أطفال